Biri geçirdiği kaza sonrası bir hastanede girdiği koma halinde bir masal içinde gezinirken, diğeri kardeşinin hayatını biraz abla azarı biraz da sevgi karışımıyla film şeridi gibi önümüze seren iki kız kardeş.
Selki, bir aile hikayesinde bulmayı bekleyeceğiniz her şeye sahip güzel bir hikaye. Büyük puntolu olması ve sayfa sayısının az olması kitabı tek seferde bitirmenizi sağlıyor. Gerçi daha uzun ve daha küçük puntolu olsaydı da bir oturuşta bitirilirdi bence çünkü anlatımını gerçekten çok sevdim ben. Koma halindeyken tuhaf bir masalın içine düşen Sevim o kadar sempatik anlatıyor ki o masalı onunla yakınlık kurmamak elde değil. Aşağıya iki kardeşten de birer alıntı bırakacağım. Sevim'in bölümünü okuduğunuzda bence siz de onu hemencecik seveceksiniz.
Ablası ise daha özgür ruhlu, daha gerçekçi, daha keskin ve kardeşine son derece bağlı bir abla. Bazen birilerinin kafasında bir şişeyi patlatmak isteyebiliyor ama onu da kesinlikle sevecek ve anlayacaksınız.
"Rüzghar peşisırama takılıyor, iteleme diyorum iteleme gidiyorum ben korkmuyorum, kıral beni tanıyor. Hayır, kıral sanki beni tanımıyor kuzgınç şekillerde suratıma bakıyor, soluncaklarım papik atak oluyor, enbişeye kapılıyorum, kıral beni nasıl tanımıyor, benim ben, sevdiceğin Sevim, kıral yüzüme bakıyor, sanki neden geldin diyor, masalı hatırlatmaya geldim, beni anlamıyor, neden hayalet görmüşçe bakıyor ama gözlerimin pınarları nasıl şakıyor, benim ben, birçiçeğin Sevim!"
"Biri kız kardeşimin canını yakar ve ben vahşileşirim. Biri kız kardeşime iftira atar ve ben vahşileşirim. Bira şişesini kavradığım gibi kafasında patlattığımı hayal ediyorum."
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.