Bu kitabı lisedeyken okumuştum. 9. veya 10. sınıftayken. Konuyu ve okurken hissettiğim duyguları hatırlıyorum. Ancak derin bir bilgi görürseniz şimdiki bilgi haznem ile tekrar okumayı düşünebilirim. 🤓
Keyifli okumalar. ^^
Ön-Erken Yorum:
IQ seviyesi 68 olan dolayısıyla dış çevrenin farkındalığına sahip olmayan bir adamın aslında bu haliyle ne kadar da mutlu olduğunun anlatıldığı bir hikâye gibi duruyor
32 yaşındaki Charlie, deney yapan bir doktor grubuna denek olarak katılmayı kabul eder ve zekâsını yükselten bir ameliyat geçirir ameliyat sonunda IQ seviyesi oldukça yukarılara çıkarken bir yanda üstün bir zekâya sahip olurken dış çevresinin değiştikçe aslında neleri kaybettiğinin ilginç bir hikâye.
Bir insanın zeki olması, zekâsı doğrultusunda yaşadığı aydınlanma hali ve farkındalığının artması, insanı mutlu kılabilir mi?
Az bilen az farkında olan ya da hiç olmayan insan daha mı mutludur? gibi soruları sorgulatan bir kitap.
Erken ön yorumum bu şekilde. Ben daha çok felsefi ve psikanaliz arka planı olan romanlardan daha çok keyif duyuyorum. Ama bu roman da şimdilik iyi gidiyor sayılır. İlerleyen sayfalar yönünü tayin edecek biraz da
Daniel Keyes , ilgi çekici bir konu bulmuş ense kökünden tutup iyi yerden yakalamış orta şekerli ilerliyorum şimdilik Gizem Demircan
İnceleme yazısı yazmış kadar oldum yine :)