Bu kitap benim en sevdiğim kitapEdebiyat
“Fırsatları kaçırmak istemiyordum,bi teknede terkedilmiş halde bulduğum çırılçıplak uzanmış melek gibi bir kızı,uzun boylu otoriter karımın ve toplumun yargısından korkarak öldürmek istemiyordum.”
Hayatın akışında kendimi nereye doğru bırakacağımı bilemediğim bir dönem vardı.Hâlâ var tabi ama o zaman diliminde benim için her şey mümkündü.Muhafazakar olabilirdim ya da bir anarşist.Seyyah olabilirdim ya da sınır tanımayan doktor,moda tasarımcısı,şirket çalışanı bir kapitalist,ressam,müzisyen,fotoğrafçı her şey.
Her şeyden biraz biraz;bir amatör ruh ama hiçbirine karşı ciddileşme isteğim yoktu.O zaman bu kitabı okudum ve tokat yemişe döndüm.İnsanın kendi sınırlarını nasıl kendisinin çizdiğini,ahlakçılığın getirdiği baskılanmışlığı ve kaçırılan fırsatların pişmanlığındaki anlamsızlığı Louis’in yargılayıcı gözlerinden izledim.
O an anladım işte.Sadece biraz daha zeki hayvanlardık,o kadar.Yapmamız gereken planlamak ya da sürüye katılmak değildi.
İlla ki bi şeyde uzmanlaşmak,her zaman aynı şeyi yapma zorunda da değildik. Fırsatları kaçırmak istemiyordum,bi teknede terkedilmiş halde bulduğum çırılçıplak uzanmış melek gibi bir kızı,uzun boylu otoriter karımın ve toplumun yargısından korkarak öldürmek istemiyordum.
Rastgele olmanın güzelliğini anlattı işte kitap bana.Şu an genelde böyle insanlara şaşırıyorlar,bu kadar rahat kafayla yaşadığım için sınıflandıramıyorlar beni;delirmiş gözüyle bakıyorlar,oysa sadece özgürüm.Kendimi buldum.Louis oldum.Toplum baskısını takmayan insanlara bakın kitapta.Mesela İzmirli güzel bir eski fahişeyle evlenen amca/dayı.Tercihinden çok mutlu, umursamıyor, hayatından zevk alıyor.Bir süre sonra mahallesinin ve akrabalarının (tüm o muhafazakar kılıklı teyzelerin ninelerin bile)artık yadırgamadığını,alışmak zorunda kaldıklarını görüyoruz.
Hayat böyle işte.İlk başta şaşıracaklar,hep şaşırırlar;cesaretinize.Sonra gülerler size.Ama aslında hep kıskanırlar özgürlüğünüzü.Kimseye hesap vermeyin kuzen.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.