Kitabı bitirdiğimde kapağını kapatıp kenara koymam yarım dakikamı aldı. Bırakmak istememem bir yana okuduklarımın tesiri zihnimde yankılanıyordu. Daha önce hiç böylesine bir yolculuk yaşamamıştım. Zaman yolculuğuyla tarihin o nostaljik kokusu sardı her yanımı. Uzun İhsan Efendi’nin düşleri, Bünyamin’in maceraları bana daha önce hiç deneyimlemediğim o yolculukta eşlik etti.
Düşünmekle var olunabileceğini hatta var edilebileceğini öğretti Uzun İhsan Efendi. “Düşünüyorum, ama sadece ben var değilim. Düşündüğüm için sizler de varsınız; sizler ve içinde yaşadığınız dünya.”
Dünya’ nın şahidi olmanın gerçek bir ibadet olduğunu söylüyordu Uzun İhsan Efendi. Oysa kendi yaşamı düşlerden ibaretti.
Düşleriyle yazdığı kitabın kahramanı ise oğlu Bünyamin’di. Kitabın sonunda oğluna yazdığı mektubu da şöyle bitiriyordu: “ Hoşçakal oğlum. Hoşçakal sevgili, biricik düşüm.”
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.