Mustafa Kutlu'nun okuduğum ikinci kitabı. Yine beni derinden etkileyen bir hikaye.
Manevi ruhun tohumlarının yeni filizlendiği, dava aşkıyla durmadan çalışan ve " her şeyi değiştirebiliriz" inancıyla umutlarına sımsıkı sarılan bir dostluğun hikayesi.
1980'li yılların başlarında bir yurtta başlayan bu dostluk her bir arkadaşın yurttan ayrılmasıyla sonlanır ve kendilerini hiç beklemedikleri, inançlarına zıt bir halde bulurlar. Ta ki bir dostları vefat edip kendilerine gençliklerindeki dava şuurunu pekiştirmek için sloganlaştırdıkları "geceden yola çıkmalıyız" sözünü bir gün önceden gönderene kadar.
Kitabın ana konusu ise yazarında kitapta bahsettiği gibi " Bir kere taviz verildi mi, asla çiğnenmemesi gereken unsurlar bir kere gözden çıkarıldı mı, kalbin aynası bir yerinden çizildi mi, kefareti büyük oluyor." Ya Tahammül Ya SeferMustafa Kutlu