Samsun akşamında, deniz suskun,
Ufukta kızıl bir düş, karanlığa dokunur.
Şehrin ışıkları yavaşça yanarken,
Sessiz bir melodi, kalbe huzur sunar.
Gün biterken, yollar boşalır,
Gecenin rüzgarı usulca esmeye başlar.
Kıyıda gemiler, sakin sulara demir atar,
Ve gökyüzü, yıldızlara yer açar.
Bir aşk hikayesi, belki de bir umut,
Karanlıkla aydınlığın buluştuğu an.
Samsun akşamında, her şey mümkün,
Geceye karışır, derin bir huzur.