Oğuz Atay'ın ilk okuduğum kitabı.
Kitabdan biraz Franz Kafka, Biraz Sabahattin Ali kokusu aldım. İçim karardı be mübarek. Hep kötü de yazılmaz ki araya 1 tane olsun iyiyi sıkıştırırsın ama yok.
Türkiye nin ilk postmodernist yazarı olan Oğuz Atay bu eserde de kendini göstermiş.
Şu postmodern romanları seviyo muyuum sevmiyo muyum tam anlayamadım. Yani 2 satır atlasan 20 sayfa konuyu toğarlayamıyorsun ama ayrı bi tadı da var.
Neyse kitap hakkında fazla bir şey demiyeceğim kısaca zor, sıkıntılı hayatların işlendiği güzel bir roman...