Kitabı okurken sürekli olarak aklıma gelen cümle '' Bu ülkeden Mustafa Kemal'i çıkar geriye Afganistan kalır.'' cümlesi oldu. Bizler belki de bazı şeylerin ne kadar zor şartlarda kazanıldığını tam olarak idrak etmediğimiz için kıymetini bilmiyoruz. Toplumun eğitimi için elinden geleni yapan insanları yeteri kadar ön plana çıkarmadığımız için stabil kalıplarla hayata bakıyoruz. Kutsal kitabımızın ilk emri olan '' Oku'' emrini yerine getirmediğimiz için ne dindar insanlar olabiliyoruz ne ahlaklı. Oysa okumak ve okumayı teşvik etmek dinin de insan olmanın da en temel taşıdır. Tüm bu yazdıklarım aslında Afganistan'ın da kitabın da özetidir. Eser iki kız çocuğunun hayatı üzerinden Afganistan'ı ve oradaki vahşeti anlatmaktadır. Okuma sürecinde çoğu zaman bazı cümleler ve eylemler o kadar sinirlendirdi ki beni yumruğumu ve dişimi sıka sıka bitirdim paragrafları. Nana, Meryem ve Leyla'nın talihsiz hayatı, Raşit'in insanlıktan nasibini almamış halleri, Tarık'ın bitmeyen güzel sevgisi, Celil'in korkaklığı ve onun başka hayatlara yansıması, her gün ölmektense bir defa ölmenin tercih edildiği anlar, eserin sonuna doğru gelen mektup( bu ağlatabilir ), ve Taliban'ın yıktığı şehirler ve hayatlar...
Soluk soluğu okunacak eserlerden biri. Bu yolculuğa çıkacaklara keyifli okumalar ve sabır diliyorum. :)
·
333 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.