Ne yazarsam yazayım asla anlatamayacağım o kitap
Selamm ben geldim. Yaklaşık üç gündür bu kitabın yorumunu kafamda oturtmaya çalışıyorum. Ne yazarsam bu kitabın bana hissettirdiklerini yansıtabilirim diye düşünüyorum. Yani layığıyla yapmak istiyorum ama farkettim ki ne yazarsam yazayım bana yaşattıklarını asla kelimelere dökemiycem o yüzden daha fazla düşünmeden yazmaya başladım.
On üçü bağlamağı zaten çok sevmiştim ikinci kitabının çıkmasını heyecanla bekliyodum. Çevrilir çevrilmez(?) aldım. Sınavların bitişiyle de başladım. Açık konuşayım ilk kitaptan daha iyi olacağını düşünmemiştim çünkü ilki çok iyiydi ama Chloe walsh öyle bir şey yapmış ki hayret ettim. On üçü saklamak şu ana kadar okuduğum (büyük ihtimalle joeynin kitaplarının yerini tutamaz) en güzel kitaptı. Bana o kadar farklı duygular yaşattı ki hayran kaldım. İlk kitabın aksine bu kitapta o kadar çok ağladım ki bir ara nefes alamamaya falan başladım. Çok ağladım, çok üzüldüm, güldüm, yine üzüldüm. Çok ama çok güzeldi. Çok sevdim.
Johnny ve Shannon’ın aşklarının devamını okuyoruz göre bu kitapta. Ama aşktan çok acı daha fazlaydı. Johnny’nin bu kadar güzel yetişmiş olması, Lynch ailesi için yaptıkları, Shannon’a olan sevgisi ve daha aklıma gelmeyen ona ait olan her şey çok güzeldi. Shannon’ın yaşadıklarının bir ödülüydü bence Johnny. Sonlara doğru ragbi kariyerinde ilerlemesini o kadar çok istedim ki. Herkes Johnny gibi bir yeteneğin farkına varsın, o kadar emeğin boşa gitmemesini istedim.
Shannon’ın, ailesine bakış açısını çok sevdim. Onun hissettikleri ve yaşadıkları için fazlasıyla ağladım. Bu kitapta daha fazla konuştu, daha fazla hayır dedi, ona yanlış gelen şeyler için diretti o yüzden fazlasıyla gurur duydum. Sonlara doğru da kendine gelen güveniyle çok rahatladım. Yavaş yavaş kilo almasını, kendisini sevmesini, üzerindeki sorumlulukların azalmasını, hala güçlü durabilmesini çok sevdim.
Gelelim Darren’a, ne kadar kimse sevmemiş olsa da ben ona karşı kötü bişeyler besleyemedim çünkü her dakika ona empati yaparken buldum kendimi. Yaşadıkları gerçekten akıl almaz derecede korkunçtu şu anda ailesini korumaya çalışıyordu ne kadar bazen saçmalamış olsada ona biraz hak verdim. Gelelim anneye, Marie Lynch’in yaşadıkları ne kadar kötü olsa da bence sonunda yapması gerekeni yaptı en azından çocukları için. Edel ve John ise hayalimden bile daha iyi ebeveynlerdi. Johnny’nin en büyük şansı ailesiydi tabii artık Lynch ailesinin de. Tadgh, Ollie ve Sean hepsini ayrı ayrı sevdim. Tadgh’in rol modelinin Joey olmasını bir türlü aşamıyorum o ikisinin sahneleri için ağlayabilirim bile. Ollie aşşırı tatlı tam bir ortanca çocuk. Huysuzluk çıkarmayan neşeli biri. Sean ise küçüğüm. Yeni yeni bişeyler söylemeye başladı onun için inanılmaz mutluyum. Abileri ve ablası gibi kötü şeyler yaşamadan büyüyebilecek.
Ve sadece bu kitabın değil serideki fav ismime bakalım. Joey… O kadar çok sevdim ki sadece ona sarılmak istedim sevilmeyi hak ettiğini bilmesini istedim. Onun kırgınlıklarını onarmak istedim. Onun için o kadar çok şey istedim ki… Joey’i okumayı da çok sevdim onun isminin her geçtiğinde gözüm illaki dolmaya başladı. İlk kitapta daha çok sahnesini okumuştum bu kitapta daha azdı o yüzden biraz sinirlendim ndldndk. Aiofe’yle ilişkisi benim içimi ısıttı. Joey herkesi karşısına alabilir ama Aiofe’yi asla. Birbirlerini bu kadar sevmeleri benim aşka olan inancımı arttırdı. Zaten gelecek kitap Joey’nin Aiofeyle tanışma zamanından başlıyormuş sanırım. O yüzden aşşırı merak ediyorum. Başta da dediğim gibi okumayı en çok sevdiğim karakter Joey. Kitabın son 200 sayfasında Joey yok diye biraz sıkılarak okudum o kadar çok seviyorum.
Her yeni çıkan kitap bir önceki kitaptan daha güzel olan (olucak) bir seri bu. Sadece romantizm olarak geçmesini sevmiyorum içinde o kadar çok gerçek hayat, acı, hüzün, gençlik, dram var ki romantizm diye adlandırmak biraz basite kaçıyor. Ne kadar kalın, puntosu küçük olsa da elinizden kayıp gidiyor asla sıkılmıyorsunuz. Ben bu kitabı diğerine nazaran daha çok sindirerek okudum iyi ki de öyle yapmışım çünkü o kadar çok olay yaşandı ki hepsi birden ağır gelirdi. Her sayfası, her karakteri için ayrı düşündüm ve ayrı ağladım. Çok çok güzeldi. Etrafımdaki herkese önerdim, önermeye devam ediyorum. Özellikle devam kitabını heyecanla bekliyorum. Hala okumayınınız varsa lütfen okusunn siz kaybediyorsunuz.
·
194 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
