Her şeyden önce cumhuriyet tarihinden bu yana Arap düşmanı bir millet olduk. O zamandan beri söz şu oldu; Araplar bize karşı ayaklandı. Halbuki sözün doğrusu şuydu; İngilizlerin desteğiyle Araplar ayaklandı. Buna rağmen herhangi bir İngilize atıp tutulmaz. Aksine kraliçenin/kralın davetinde Türk'ü "gururla" temsil ettiğini söyleyenler türedi. 100 sene önce çıkmak zorunda olduğumuz doğu topraklarına burun kıvrılır da asırlardır İstanbul'u sahiplenen Roma kırıntılarına çanak tutulur, üniversitelerde konuşma yaptırılır, hipodrom şu an olsaydı ay ne güzel olurdu paylaşımları yapılır. Sarıkaya'nın karikatürü gibi, denize döktük ama biz de peşlerinden atlayıp tatile gittik.
Lafı eğip bükmeyelim; Arap düşmanlığı, İslam'a açıkça düşmanım diyemeyenlerin ilk durağı olmuştur. Söylenen her sözü, alınan/alınmayan her tavrı biraz da böyle okumak gerektiği kanaatindeyim.