ŞIMARIK, ERGEN, HAYALPEREST BİR ROMAN
Kitap hakkında en fazla 10 inceleme vardı ve 10u da çok beğenmiş etkilenmişti. Sonra açtım okudum. Konusu Karabağ savaşında bir gazeteciyi anlatıyor.
Öncelikle ya ben klasiklere çok alışkın olduğumdan yada gerçekten yazarın dilinin ergenliğinden asla beğenmedim.
Yazar zaten çok genç ( öncelikle tabi ki tebrik etmek lazım bu yaşta bir çok kitap yazmış) hayal dünyası aşırı geniş birisi. Kitabın dili çok acemi ve sürekli tekrarlardan oluşuyor. Bence yazarımız da tam karar verememiş ne yazmak istediğine. Savaşta ki dramı mı anlatsa yoksa altı arkadaşı bi eve toplayıp sitcom mu yazsa bilememiş. Aşırı şımarık bi karakter var Hilal. Tümgeneral kızı ve gazeteci. Hep kafasının dikine gidip yapmaması gereken şeyler yapıyor. Hep ben cesurum ben erkek gibiyim havalarında, herkese şeytan tüyüyle diz çöktürüyor artık nası bi periyse. Aslan gibi dört tane istibaratçıda toplanmış bu kızın salaklıkları peşinde hint dizisi oynuyorlar.
Kitapta beni irite eden şey de bu. Bizim kutsalımızı savaşımızı, askerimisi böyle salakça bi kurguya alet etmeyeydi iyiydi. Bir de yazmazsam ölürüm; kitabın adı neden “DUDAKLARINI ISLATMAK” değil sevgili Leman hocam? Neden her cümlene dudaklarını ıslatarak başlıyorsun? Garip bi takıntıymış gerçekten.
Demem o ki ben 413 sayfalık bu kitabı 4 günde sırf elime aldım diye okudum. Bence kendinize bunu yapmayın.
··
823 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sonunda benim gibi düşünen biri ya bu kitabın övülmesinden çok sıkılmıştım nesini övüyorsunuz yani tam olarak?