Sen gülü seversin, diğeri papatyayı. Öteki orkideyi, bir başkası zambak çiçeğini. Gülü sevdin diye kimse kimseyi eleştiremez. İnsan zıtlıklarıyla güzeldir. Herkes aynı şeyi sevseydi, gülün papatyanın orkidenin zambağın ne kıymeti kalırdı. Dünya da bir çok renk var, ve her insan farklı renkleri sever. Kimse neden bu rengi seviyorsun diye kimseyi yargılamaz, yargılamamalı da. Bu da öyle bir şey. Bazı cümlelerde insan kendini bulur. Aynı cümle bir başkası için bir anlam ifade etmez. Etmediği içinde, kimse haddini aşıp kötü söz söyleyemez. Biz saygıyı çoktan yitirdik. Bunlar hep ondan.