İnsan yaradılışı tam bir eşitliğe razı olamaz. Ufak tefek imtiyazların teşvikine de muhtaçtır. Diyebilirim ki, bizzat iyilik dahi, ancak ceza görmesi ve ayıplanması icap eden bir kötülüğün bulunmasıyla kabildir.
kötülük olmadığında, iyiliğin anlamı kalmaz. ceza yoksa ödül anlamlı olmaz. cehennem olmasaydı, cennet bizim için nasıl bir yer olurdu? oraya layık olabilmek için işlediğimiz sevapların bir anlamı kalır mıydı?