‘Yeryüzünün bu tuhaf mekanının başkentinin adı Angosta’dır. Mükemmel olan iklimi dışında Angosta’daki her şey kötüdür. Cennet olabilecek bir yerdir ama cehenneme dönmüştür.’
.
Üç sınıfa ayrılan bir ülke, üsttekiler-ortadakiler ve alttakiler.
Birbirlerini zorunlu olmadıkça görmüyorlar.
Birbirlerine tahammülleri de yok.
Çünkü kimse kendinden olmayanı bilmiyor. Duvarlar yükseliyor, yıkılmayı bekleyen duvarlar.
.
Bundan birkaç sene önce bir arkadaş ortamında ‘İstanbul’a vize gelmeli elini sallayan girmemeli’ demişti biri. Şaşırmış, kızmış en çok da anlam verememiştim. Bir şehri kapatmak, bir sınıfa tahsis etmek istiyordu çünkü. Angosta’da birbirlerinin kaldıkları bölgeye giremeyenleri gördükçe bunun sadece distopik bir eser olarak nitelendirilemeyeceğini de anladım.
Angosta pek çok yer aslında. Cennet olan ama cehennem gibi hissettiren pek çok yerden biri.
.
Hector Abad Faciolince karakteri bol, akıcı, zihinde kalıcı sahneleriyle okuru yakalamayı başarıyor. Çok etkilendim Angosta’dan. Okumasını biraz zamana yaydım bilerek, tadını çıkardım. Eleştirilerini de sevdim, gösterdiği detayları da. Yazarın dilimize kazandırılan diğer eseri Nisyan da okunacaklar listeme en üstten girdi bile~
.
Banu Karakaş’ın enfes çevirisi, Umut Durmuşoğlu kapak tasarımıyla ~
·
547 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.