Yazar:
Héctor Abad Faciolince
Çevirmen:
Banu Karakaş
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 34 dk.
Sayfa Sayısı:
408
Basım Tarihi:
Şubat 2021
İlk Yayın Tarihi:
2003
Yayınevi:
Livera Yayınevi
Orijinal Adı:
Angosta
Orijinal Dil:
İspanyolca
Orijinal Ülke:
Kolombiya
ISBN:
9786057100221
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hem karakterlerin hem de distopik düzenin -Angosta isimli bir ülke- çok iyi inşa edildiği başarılı bir distopya Angosta. Tüm insanların üst, orta ve alt sınıf olarak ayrıldığı ve her sınıfın kendisi için belirlenen bölgede yaşamak zorunda olduğu bir ülke kurgulamış yazar. Üst sınıfa mensup insanların orta ve alt sınıfın bölgelerine nispeten daha rahat geçebildiği ama güvenlik sebebiyle geçmemeyi tercih ettiği, orta ve alt sınıfın ise sadece üst sınıfa hizmet edebilmek için çalışma izniyle ve çok sıkı denetim altında girebildiği bir ülke Angosta. Elbette üst sınıfa ait bölge daha tenha, refah içinde ve temizken; alt sınıfın yaşadığı bölge pislik ve sefalet içinde, uyuşturucu ticaretinden tecavüze her tür suç oranının çok yüksek olduğu bir yer. Kurgu, bu ülkede, orta sınıfın alanında yer alan bir otelde kalan bir sahaf ve uzun bir işsizlik döneminden sonra kendine ülkenin bu ayrımcı yönetimine karşı savaşan bir dernekte iş bulan bir gencin başından geçenler üzerinden ilerliyor.
Faciolince, çok gerçekçi insan prototipleriyle muazzam bir Latin Amerika ya da Üçüncü Dünya ülkesi panoraması çizmiş: muhafazakar partiye oy veren ve ilerleyen yaşında bu fanatizmini futbola yönelten baba, tüm bildiklerini televizyondan öğrenen orta sınıf mensupları, dedelerinin başkalarından çaldığı topraklarda ayrıcalıklı hayatını sürdürürken günah çıkartır gibi yardım derneği kuranlar, uyuşturucu ticaretinden kazandığı parayı bahiste aklayan mafya, tatlı su aydınları gibi böyle bir toplumda görebileceğiniz her tip insan, sistemin her çarkını dahil etmiş kurguya. Toplumsal olarak da keza çok güzel detayları atlamamış: asker ve polisin pis işlerini halleden milis grupları, düzenin aksayan yönlerine günah keçisi olan sol politikalar ve ortak ‘dış’ düşman komünizm, üst sınıftaki refahın
‘Yeryüzünün bu tuhaf mekanının başkentinin adı Angosta’dır. Mükemmel olan iklimi dışında Angosta’daki her şey kötüdür. Cennet olabilecek bir yerdir ama cehenneme dönmüştür.’
.
Üç sınıfa ayrılan bir ülke, üsttekiler-ortadakiler ve alttakiler.
Birbirlerini zorunlu olmadıkça görmüyorlar.
Birbirlerine tahammülleri de yok.
Çünkü kimse kendinden olmayanı bilmiyor. Duvarlar yükseliyor, yıkılmayı bekleyen duvarlar.
.
Bundan birkaç sene önce bir arkadaş ortamında ‘İstanbul’a vize gelmeli elini sallayan girmemeli’ demişti biri. Şaşırmış, kızmış en çok da anlam verememiştim. Bir şehri kapatmak, bir sınıfa tahsis etmek istiyordu çünkü. Angosta’da birbirlerinin kaldıkları bölgeye giremeyenleri gördükçe bunun sadece distopik bir eser olarak nitelendirilemeyeceğini de anladım.
Angosta pek çok yer aslında. Cennet olan ama cehennem gibi hissettiren pek çok yerden biri.
.
Hector Abad Faciolince karakteri bol, akıcı, zihinde kalıcı sahneleriyle okuru yakalamayı başarıyor. Çok etkilendim Angosta’dan. Okumasını biraz zamana yaydım bilerek, tadını çıkardım. Eleştirilerini de sevdim, gösterdiği detayları da. Yazarın dilimize kazandırılan diğer eseri Nisyan da okunacaklar listeme en üstten girdi bile~
.
Banu Karakaş’ın enfes çevirisi, Umut Durmuşoğlu kapak tasarımıyla ~
Angosta hayali bir ülke(mi?) ama o kadar tanıdık ki, hepimizin gerçekten yaşamaya çalıştığı, çırpındıkça dibe çekildiğimiz bir ülke gibi.
Hector Abad Faciolince aslında gerçek bir dünya yaratmış büyüleyici bir dille. Kurgunun #distopik olduğu gerçeği okuruna içinde bulunduğu durumu, birebir yaşadığı ortamı hatırlatmış.
Üç katlı, üç halklı ve üç iklimli şehir #angosta … ne demekmiş peki?
Dar…
Tıpkı insanların boğulup nefes alamadıkları, yaşadıklarını zannedip aslında ölüme terk edildikleri, kast sisteminin içerisinde yutuldukları, sömürüldükleri; katman katman sektörlerin arasında izin belgeleri ile geçiş yapmaya çalışan, S, I, H sektöründe kademe kademe sıralandıkları; tam “bitti, daha fazlası olamaz” derken, milisler ya da Secur (devletin gizli gücü) görevlilerince ortadan yok edilmeleri gayet sıradanmış gibi… Dar işte, daracık bir dünya…
And Dağları’nın çetin rüzgârlarında Kolombiya’nın “Yedi Alimler”i karar veriyor, temizleyiciler bahse konu olan kişiyi ortadan kaldırıyor. Hükümet aleyhinde yazı yazanlar, protesto edenler, edilenler; eylemde bulunanlar bir bir yok ediliyor.
Tuhaf geliyor okura; sanki hiç yaşamamış da kurguda okuyarak dehşete kapılıyor ve cümleler arasında sürükleniyor; nefessiz, boğazı düğüm düğüm…
Takoz’un tozlu raflarındaki kitap kokuları arasında -nefes alabildiğim tek yer diyebilirim- Andres Zuleta, Jacobo Lince gibiler keşke daha fazla olsa, diye düşünmedim değil.
Mükemmel çeviri kurguyu gerçeğin bir parçası yapmış; teşekkürler Banu Karakaş.
Banu Karakaş
Banu Karakaş
Hector Abad Faciolince, Güney Amerika'da olduğunu düşündüğümüz hayali Angosta'ya götürüyor bizi.Zamanında görkemli günler yaşadığını tahmin ettiğimiz Angosta, artık üç sınıfa ayrılmıştır.Sınıfların oturduğu yerler birbirinden farklıdır ve geçişler için özel izinler gerekmektedir.
Zenginin giderek zenginleştiği, fakirin ise fakirleştiği bu dünya aslında çok tanıdık.Az gelişmiş ülkelerin makus kaderinin en uç noktası gibi...Distopya demeye dilim varmıyor, her an bu noktaya gelebilir insanlık.
Romanın ana karakteri Jocoba Lince üçe ayrılmış Angosta'nın ikinci kademesinde, sahaf dükkânının geliri ile yaşasa da aslında miras yoluyla zenginleşmiştir.İstediği an birinci kademeye geçebilecek olsa da ikinci kademede yaşamayı tercih eder.
Angosta'yı anlatan esrarengiz kitap elinden düşmez.
Değişik sınıflarda yaşayan karakterlerin çeşitliliğine, paramiliter güçler, gerillalar, uyuşturucu çeteleri, devlet güçleri arasındaki çekişmeler, savaşlar da eklenince, karanlık ve tehlikenin cirit attığı bir dünya çıkıyor karşımıza.
Çok büyük ilgi ve zevkle okudum Angosta'yı.
Faciolince’nin "Apartamiento" kâbusu, Dante’nin cehennemini alıp üzerine yüksek gerilim hatları ve elektronik sensörler çekmek gibi bir şey. Paradiso'daki steril cennetin hemen dibinde, polisin bile girmekten çekindiği "Cehennemin Ağzı"nın bulunması tam bir yapısal trajedi; ama kabul edelim, bu coğrafi kast sistemi tam bir mühendislik harikası. Siete Sabios (Yedi Bilgeler) konseyi ise toplumsal eşitsizliği ilahi bir kader gibi sunan o klasik otoriter tiyatronun en absürt versiyonu.
Umutsuzlar Şelalesi’ne "romantik intihar mekanı" süsü verip orayı bir ceset çöplüğüne çevirmek ise distopya tarihinin en "yaratıcı" ama karanlık temizlik hamlesi olabilir. Jacobo Lince gibi bir sahafın bu rasyonel kaosun ortasında sürgünü seçmesi, aslında bir eylemsel yenilgi değil; entelektüel hafızayı kurtarma girişimi. Bu "Alef-Şehir", küresel sefaleti tek bir mercek altında toplarken bana hem yapısal bir sarsıntı hem de o bildiğimiz absürt kahkahayı attırdı. Bu toplumsal laboratuvar, modern dünyanın sınırlarla bölünmüş o amansız doğasını anlamak için harika bir "kontrol noktası" oldu.
Angosta 3 bölüme ayrılmış bir ülke. 3 bölge 3 sınıf... Alt sınıf Hararetliler, orta sınıf Ilıman, zenginler Soğuk bölgede yaşıyor. Üst sınıf derin devleti alt sınıfı dizginlemek için faili meçhul cinayetler, kanlı operasyonlar ne gerekirse yaş cinsiyet ayırt etmeden yapiyor. Alt sınıf gerilla hücumları ile tepkisini gösteriyor. Bu kanlı ortamın arasında hak ve eşitlik gözeten hümanistler ve idealistler az da olsa var. Hikaye orta sınıf Ilıman bir sahaf olan Jacobo ile duygusal şair Hararetli Andres Zuletayi merkezine alıyor.
Jacobo ile Zuletanin hayatı Ilıman bölgede yaşadıkları bir otelde kesişiyor. Kitap bir araya geldikleri ufak tefek anlar dışında ikisininde ilişkilerini, yaşadıklarını, iç dunyalarini birbirinden bağımsız anlatıyor.
Angosta kitapta kesin çizgilerle ayrılmış 3 sınıfa sahip bir ülke olabilir. Bana yansıttığı üzerinde yaşadığımız dünyanın kendisi. Sadece paraya dayanan bir ayrıcalığa sahip bir kesim, ümidin bile olmadığı kaostan kurtulamayan sefalet ve her türlü suçun normalleştigi ülkeler ve ikisi arasında tampon görevi gören orta direk mensupları. Angostada nüfus bile bu sosyo-ekonomik gerçeklere dayanarak dağılmış.
Héctor Abad Faciolince'in çok güzel akıcı bir anlatımı var. Çok gerçekçi bir resim çiziyor bize.
Yazar Hakkında
Héctor Abad FaciolinceYazar · 1 kitap
Héctor Abad Faciolince (1958 doğumlu) Kolombiyalı bir romancı, denemeci, gazeteci ve editördür. Abad, Latin Amerika edebiyatındaki en yetenekli Latin Amerika Patlaması sonrası yazarlarından biri olarak kabul edilir. Abad en çok satan romanı Angosta ve daha yakın zamanda El Olvido que Seremos (t. Oblivion: A Memoir) ile tanınır.
