Bir kitabı okumak hiç bu kadar ağır gelmemişti.
Her satırında kendimi kaybettim. Bazı satırlarında “Yok artık bu da olmaz ki ama!” dedim. Bir cümlesine belki dakikalarca ağladım. Bir sonraki sayfaya geçerken cesaretimi toplama gereği duydum.
Bu kitapla; susmak zorunda bırakılıp yaşadıkları ört pas edilen ve en yakınlarına bile güven duygusu kalmamış kız çocuklarının ne hissettiklerini çok iyi anladım.
Kitabı okumak bile bu denli ağır gelmişken yazmış olmanın verdiği zorluğu düşünemiyorum. Üstelik şahit ola ola…
Baştan sona övgüye değer bir eser.. Büşra SanayKardeşini Doğurmak