Duygusal olarak olgunlaşamamış,sadece içinde yetiştiği kalıpları tekrar eden bireyler üzerinden yetişkin olmayı irdeleyen bir Doğan CÜCELOĞLU kitabı.
Kitabın en çok sevdiğim kısmı;
"Ben kendi yaşamımda başıma gelenlerin benim en iyi öğretmenim olduğunu düşünürüm." cümlesiydi..