Duygusal olarak olgunlaşamamış,sadece içinde yetiştiği kalıpları tekrar eden bireyler üzerinden yetişkin olmayı irdeleyen bir Doğan CÜCELOĞLU kitabı.
Kitabın en çok sevdiğim kısmı;
"Ben kendi yaşamımda başıma gelenlerin benim en iyi öğretmenim olduğunu düşünürüm." cümlesiydi..
İnsan,insanı yakar mı?
İnsan,insan yanarken bakar mı?
İnsan,insan yanarken alkışlar mı?
İnsan,insan yakanı aklar mı?
İnsan yanarken içi yanmayan insan var mı?
Varsa yanmayan o insan mı?
Canlı canlı insan yaktılar.
Canlı canlı insan yaktılar.
Yandı gül gibi insanlar...
#MADIMAK 🥀🍂