Eduardo Galeano ve Gabriel Garcia Marquez' den sonra tanıştığım üçüncü Güney Amerikalı yazar: Jose Mauro de Vasconcelos. Bu yazarların samimiyetini ve hayata yakınlığını seviyorum. Güney Amerikalı yazarlardaki bu doğallık yaşadığımız hayatta büyük başarılar veya büyük amaçlar olmasa da aslında her insanın hayatının anlamlı ve dikkate değer olduğunu gösteriyor. Hayata sadece maddi kazanç açısından bakarak artı eksi hesapları yapmanın ötesinde bir anlam vermeyi başarıyorlar. Bu sayede reklamların, banka hesaplarının, sosyal ortamlardaki iki yüzlülüklerin ötesinde insanı ve insani değerleri hakettiği yere koyabilmeyi öğreniyoruz ki bu da yaşadığımızı, nefes aldığımızı hissettiriyor.
Kitaba gelecek olursak, okurken kendi çocukluğumuzun o hayal alemini, masumiyetini ve evimizin ve mahallemizin olağanüstü güzelliğini ve gizemini gözlerimizin önüne getiren harika bir kitap. Tam anlamıyla insanın yüreğine dokunabilen bir yazar var karşımızda. Spoiler vermemek için içerikten bahsetmiyorum. Okuyup hissedilmesi gereken bir kitap.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.