Günün birinde acıyı keşfeden bir çocuğun öyküsüFelsefe-Düşünce
-Spoi içerir.
Kitabın adı ilk duyduğumuzda bizde ne kadar tatlı ve pamuk bir his uyandırmış olsa da içeriği bir o kadar da acı doluydu. Kitap; henüz beş yaşında olan küçük Zeze’nin (altı da diyebiliriz çünkü Zeze’nin yalanı ortaya çıkabilir.) büyükleri ve çevresi tarafından sürekli olarak hem psikolojik hem fiziksel şiddete uğradığını, küçük bir çocuğun hayal dünyasının hiç kimsenin erişemeyeceği sınırsızlıkta ve büyüklükte olduğunu, çocukların aslında kendi hayal dünyalarında yaşadığını ve büyüklerin bu dünyaya çocukların izni olmadan giremeyeceğini çok güzel anlatmış. Zeze her çocuk gibi iyi yürekli, yardımseverken ailesi, arkadaşları, komşuları tarafından dışlanmış yalnızlaştırılmış, kendi hayal dünyasına hapsolmuş ve ne kadar büyürse büyüsün hep yarım kalacak bir çocuk. İnsanlar acı çektikçe büyür derler ya Zeze daha beş yaşındayken ona tek inanan adamı, hayallerini kaybetti. Böylece çok sevdiği arkadaşı Şeker Portakalı fidanı gerçek bir ağaca dönüştü. Zeze artık tamamen tek başına büyümek zorunda kaldı. Sadece hayal dünyası değil, dünyası başına yıkıldı. Kim bilir belki günün birinde Manuel Valadares gibi kısa süreli de olsa bir çocuğun hayal dünyasına misafir olabiliriz.
··
277 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.