Bazen şiir de okumalı insan... Ruha dokunan her satır sizi alıp bir yerden başka bir yere götürür... Mısralar arasına saklanmış bir gizli bahçede bulursunuz kendinizi... Bu bahçede birbirinden farklı ağaçlar ile karşılaşırsınız. Bu ağaçlar da kimi kavuşmayı yansıtır, kimi ayrılığı, kimi aşkı yansıtır, kimi ulaşılamaz sevdayı, içerisinde buram buram özlem kokan mısraların dallarında sallanırken ruhumuza dokunduğunu hissedelim.
Herkesin sevdiği bir şair ve sevdiği şiiri vardır. Bu kitapta seneler önce okuduğum ve sevdiğim şiirler arasında ilk 10'a gireceğini düşündüğüm şiir Attila İlhan'ın yazmış olduğu;
gözlerin gözlerime değince
felâketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı duyardım
çöp gibi bir oğlan ipince
hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felâketim olurdu ağlardım
ne vakit maçka'dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgâr aklımı alırdı
sessizce bir cıgara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felâketim olurdu ağlardım
akşamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felâketim olurdu ağlardım
Attila İLHAN
Keyifli okumalar dilerim...
·
886 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Müzik nasıl ruhun gıdasıysa, şiir de aynı şekilde şiir okumak, yazmak ve dinlemek duyguların dile gelişi,tercüme edilişi 🙂