Böylece o da kendini bahçeye vermiş, hem kendinin kine hem köydeki diğer bahçelere bakıyor. Bildiğim kada rıyla arkadaşı yok ve komşuları tuhaf biri gözüyle bakıyor ona, bense dost olduğumuzu düşünmekten memnunum, bazen bitkilerime armağan verircesine bahçenin kapısına bir kova gübre bırakıyor. Bahçemin en yaşlısı, üst dallan iç içe girmiş bir limon ağacı. Kısa süre önce gece bahçıvanı turunçgillerin nasıl öldüğünü biliyor muyum diye sordu: Kuraklığa, hastalıklara, sayısız bit, böcek ve parazit salgı nına dayansalar bile yaşlandıklarında aşın bolluğa boyun eğerlermiş. Yaşam döngülerinin sonuna geldiklerinde de vasa bir limon hasadı verirlermiş. Limon ağacı sonbahar mevsiminde öyle bol çiçeklenirmiş ki havadaki tatlı bay gın koku bumunu ve boğazını iki blok öteden bile kaşın dınrmış; meyveleri aynı anda olgunlaşır, ağırlığı kaldıra mayan dalları kırılır, birkaç haftaya kalmadan etraf çürük limonla dolarmış. Ölmeden önce böyle bir görkem çok şaşırtıa, dedim. İnsan bunların hayvanlar aleminde yaşan dığını düşünebiliyor; örneğin ölmeden önce çiftleşen mil yonlarca somonbalığı ya da menileriyle Pasifik Okyanu su'nu yüzlerce kilometre boyunca beyaza boyayan mil yarlarca ringa balığı gibi... Fakat ağaçlar çok farklı orga nizmalar, böyle arsızca bir bereket bir bitkinin değil daha çok sınırsız ve her tür kontrolün ötesinde büyüyen türü müzün aşırılıklarını andırıyor. Limon ağacımın ne kadar ömrü kaldığını merak ediyordum. Bunu bilmenin bir yolu olmadığını söyledi, en azından kesip kütüğün halka larına bakmadığımız sürece yoktu. Ama zaten. .. kim böy le bir şeyi yapmak isterdi ki?
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.