𝕭𝖊𝖐𝖑𝖊𝖉𝖎𝖌𝖎𝖒 𝖍𝖎𝖈𝖇𝖎𝖗 𝖘𝖊𝖞 𝖞𝖔𝖐 𝖞𝖆𝖘𝖆𝖒𝖉𝖆𝖓,
𝕲𝖊𝖈𝖒𝖎𝖘𝖙𝖊𝖓 𝖉𝖊 𝖕𝖎𝖘𝖒𝖆𝖓𝖑𝖎𝖐 𝖉𝖚𝖞𝖒𝖚𝖞𝖔𝖗𝖚𝖒;
𝕺𝖟𝖌𝖚𝖗𝖑𝖚𝖐 𝖛𝖊 𝖍𝖚𝖟𝖚𝖗𝖉𝖚𝖗 𝖆𝖗𝖆𝖉𝖎𝖌𝖎𝖒!
𝖀𝖓𝖚𝖙𝖒𝖆𝖐 𝖛𝖊 𝖚𝖞𝖚𝖒𝖆𝖐 𝖎𝖘𝖙𝖎𝖞𝖔𝖗𝖚𝖒!
İtiraf etmek gerekirse Lermontov tanımadığım ve şiirlerini bilmediğim bir şairdi. Oysa anladığım kadarıyla belki Puşkin kadar olmasa da onun ölümünün üzerine yazdığı şiirle başlayıp sonra iyice popülerleşen kısa bir hayatı olmuş ve halen de bilinen bir isim.
Şairi özellikle tanımadığım için biraz kimmiş ne değilmiş diye okudum. Özellikle kitabı bitirdikten sonra iyice araştırma ihtiyacı duydum çünkü kitaptaki hiçbir şiir öylesine yazılmamış; o topraklardan, o duygulardan, o hayattan etkilenilmiş, belliydi.
Lermontov, Puşkin'in ölümü üzerine bu kitapta da yer alan "Şairin Ölümü" isimli bir şiir yazıyor, dönemin baskıcı Rus rejimi onu Kafkasya'ya sürüyor. Ağır hastalıklar atlatıp kayıplar veren Lermontov Rusya'ya dönüp edebi anlamda da umut vadetmeye başladığında tekrar sürülüyor. Ardından da 27 gibi genç bir yaşta ölüyor. Şiirler genel manada vatana duyulan özlem, özgürlüğe hasret, Kafkas halkı, aşk, ölüm, dini değerler gibi şairin içinden çıktığı durumu yansıtıyor. Kitabın sonuna iki tane de manzume eklenmiş. Ben özellikle "Mtsıri"yi çok sevdim, oradan birçok da alıntı paylaştım. Şair sanki kendi içini en çok orada dökmüş ve en iyi orada yansıtmış gibiydi.
Kitabı genel anlamda gayet sevdim. Çevirisi gayet iyi yapılmıştı, bu bilirsiniz ki yabancı dilde yazılan şiirleri Türkçe okurken belki de en önemli şeydir. Ama yine de çevirinin zorluğundan, şairin tarzından ya da benim şiir zevkimden olsa gerek bazı kısımlar o kadar da bana hitap etmedi. Ama bazı alıntıladığım yerler de var ki gerçekten bayıldım diyebilirim.
Benim gibi farklı şair ve şiirlerin arayışındaysanız, Rus edebiyatının soğuk ve kasvetli havası, yanında da aşkı hoşunuza gidiyorsa tavsiye edebileceğim bir şiir kitabı oldu...
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.