Bir kitap gelir bir insanın sinesine oturur mu? Oturuyormuş. Her şey her şeye vesiledir. Nasipten öte yol yoktur. Şemseddin Ahmet'in bir yeğeni olur. Aylardan Receptir adı Recep olsun der. Recep Sivası ile Katip'in yolu yıllar sonra nasipte bir araya gelir. Zira biri kördür diğeri lal. Katip konuşamaz Recep Sivasi ise göremez. Şemseddin Sivasi'nin hayatını kağıda dökmek ister bir katip arar, yolları böylece keşisir. Biri anlatır biri yazar. Kimsesizlerin de bir kimsesi vardır derken boşa değildir. Katip kimsesizdir, bebekliğinden beri konuşamaz, yazar. Söylemediklerini kalemine döker. Derviş Mahmud onunla ilk tanıştığında bir sıcaklık hisseder. Tek derdini anlatabildiği o olur. Gün gelir Derviş Mahmud da dünyadan göç eder. Recep Sivasi artık yoldaşı olacaktır. Şemseddin Sivasi'nin yaşamını, Sivasi olmasını, neyi aradığını, neden Sivas'ı seçtiğini hepsini bir bir dökerler yazıya. Gönüller almak için yollara düşmüş, her şeyden vazgeçmiş, nefsi ile hep savaşmış bir isim Şemseddin Sivasi. Ahh istemem mi Sivas'a gideyim! Okuduğum her yeri ziyaret edeyim. Çok isterim. Bu da bana nasip olur inşallah.
Öyle üzüldüm ki insan nasıl üzülmesin? O çağda yaşamadığıma mı, ömür denen şeyi dünyevi istekler uğruna tüketmemize mi? Geldi kalbime oturdu şu kitap. Ne sorguladım kendimi? İnsan bulmak için mi yaşar olmak için mi? Buldum sandığın aslında bulduğun mudur?Bulunca olur musun? Tam mısın? Birkaç cümle ile anlatılamayacak bir kitap. Kitaba puanım 10/10.
·
161 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.