Eski bir arkadaşımın da önerisi üzerine uzun zamandır almak istediğim bir kitap olan 
Otopsim kitabını az önce bitirdim. Üzerine düşünülmesi gereken bir kitap, arkadaşımın neden tavsiye ettiğini anlayabiliyorum.
İlk sayfadan sizi şaşırtmaya başlıyor kitap aslında. Ben özellikle hikaye tarzi kitapları içeriği hakkında pek bişey bilmeden, öneriyle almaktan hoşlanıyorum, böylece konu beni daha çok tatmin ediyor ve şaşırtıyor gibi hissediyorum. Yine bu kitabı da öneri üzerine aldım ancak konusu beni çok etkiledi ve çok hoşuma gitti...
"Bugün kadavra dağıtımı var. Tıp Akademisi'nde kadavra amfisinin camlarından içeri güneş giriyor. Çok kalabalık, beyaz önlükleriyle profesörler, her renkten öğrenciler ve sıra sıra dizilmiş, üzerlerine birer beyaz örtü örtülmüş, biz, kadavralar. Ben cömert bağışçılar arasındayım.
Bedenimi bilime verdim."
Bu girişten sonra etkilenmeye başlıyorsunuz zaten. Ben kadavra da görüp incelediğim için ayrıca bu konu hoşuma gitti, sadece keşke 2.sınıfta kadavra görürken okusaydım bu kitabı, ne kadar farklı bir deneyim olurdu... Yine de anatomi lablarını çok sevdiğim ve kadavra üzerinde çalışmayı çok sevdiğim için empati yapmam zor olmadı.
Onun dışında, içeriğe gelirsek, beğendiğim ve beğenmediğim kısımlar var. Açıkçası biraz otobiyografi tadında olmuş, öldükten sonra hayat film şeridi gibi gözünün önünden geçiyor diyorlar ya, bu kitap da sanki bu düşüncelerin yazıya aktarımı gibi olmuş. Teoriği güzel ve mantıklı ancak kendi yaşamıyla alakalı çok detay vermiş ve çeviri olduğundan dolayı, ve yazarın benim okuduğum ilk kitabı olmasından da dolayı isimler çok yabancı. Dolayısıyla bu kısımlar beni biraz sıktı ve o kısımları atlama isteği uyandırdı.
Kendi düşüncelerini paylaştığı kısımları çok beğendim, korku, ölüm, dostluk vb konular üzerine, keşke daha uzun olsaydı o kısımlar dedim açıkçası.
Ve dediğim gibi, kadavra gördüğüm için kendisini kesen tıp öğrencisinin kestiği ya da kemiklerini çıkardığı kısımlar gözümde canlandı ve benim için çok gerçekçiydi. O kısımların anlatımını da çok beğendim.
Konu çok özgün ve ilgi çekici, sadece daha iyi yorumlanabilirdi diye düşünüyorum. Yazarın okuduğum ilk kitabı olsa da diğer kitaplarına da şans vermek niyetindeyim. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim, ama yazardan okuduğunuz ilk kitap olmamalı bence.
Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Herkese iyi okumalar.
Otopsim kitabını az önce bitirdim. Üzerine düşünülmesi gereken bir kitap, arkadaşımın neden tavsiye ettiğini anlayabiliyorum.
İlk sayfadan sizi şaşırtmaya başlıyor kitap aslında. Ben özellikle hikaye tarzi kitapları içeriği hakkında pek bişey bilmeden, öneriyle almaktan hoşlanıyorum, böylece konu beni daha çok tatmin ediyor ve şaşırtıyor gibi hissediyorum. Yine bu kitabı da öneri üzerine aldım ancak konusu beni çok etkiledi ve çok hoşuma gitti...
"Bugün kadavra dağıtımı var. Tıp Akademisi'nde kadavra amfisinin camlarından içeri güneş giriyor. Çok kalabalık, beyaz önlükleriyle profesörler, her renkten öğrenciler ve sıra sıra dizilmiş, üzerlerine birer beyaz örtü örtülmüş, biz, kadavralar. Ben cömert bağışçılar arasındayım.
Bedenimi bilime verdim."
Bu girişten sonra etkilenmeye başlıyorsunuz zaten. Ben kadavra da görüp incelediğim için ayrıca bu konu hoşuma gitti, sadece keşke 2.sınıfta kadavra görürken okusaydım bu kitabı, ne kadar farklı bir deneyim olurdu... Yine de anatomi lablarını çok sevdiğim ve kadavra üzerinde çalışmayı çok sevdiğim için empati yapmam zor olmadı.
Onun dışında, içeriğe gelirsek, beğendiğim ve beğenmediğim kısımlar var. Açıkçası biraz otobiyografi tadında olmuş, öldükten sonra hayat film şeridi gibi gözünün önünden geçiyor diyorlar ya, bu kitap da sanki bu düşüncelerin yazıya aktarımı gibi olmuş. Teoriği güzel ve mantıklı ancak kendi yaşamıyla alakalı çok detay vermiş ve çeviri olduğundan dolayı, ve yazarın benim okuduğum ilk kitabı olmasından da dolayı isimler çok yabancı. Dolayısıyla bu kısımlar beni biraz sıktı ve o kısımları atlama isteği uyandırdı.
Kendi düşüncelerini paylaştığı kısımları çok beğendim, korku, ölüm, dostluk vb konular üzerine, keşke daha uzun olsaydı o kısımlar dedim açıkçası.
Ve dediğim gibi, kadavra gördüğüm için kendisini kesen tıp öğrencisinin kestiği ya da kemiklerini çıkardığı kısımlar gözümde canlandı ve benim için çok gerçekçiydi. O kısımların anlatımını da çok beğendim.
Konu çok özgün ve ilgi çekici, sadece daha iyi yorumlanabilirdi diye düşünüyorum. Yazarın okuduğum ilk kitabı olsa da diğer kitaplarına da şans vermek niyetindeyim. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim, ama yazardan okuduğunuz ilk kitap olmamalı bence.
Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Herkese iyi okumalar.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.