Taze bitti. Onsözü ve sonsözü hep kitap bittikten sonra okurum. Yazarın bi yahudi
olduğunu bitince öğrendim bi tık hayal kırıklığı çünkü yahudilerin yazdığı, yaptığı
hiçbişeye güvenmiyorum artık. Onu dışlayarak bakarsak önsöz ve sonsözle anlam
kazanmış bi kitap çünkü yazarın bir yahudi olması akrabalarının naziler tarafından
öldürülmesi ancak kitaptaki nazi doktora kendi anılarını vermesi gerçekten
dramatik bi yaklaşım. Yazar nazilerle faşist olmayan almanları hep ayrı tutmuş öyle
diyor önsözde. Kitap soykırım yapan biriyle size empati kurduruyor değişik bir
deneyim gerçekten ve soykırım yapan birinin kafasının bize nasıl benzeyebileceğini
görüyoruz bu kısmı biraz tüyler ürpertici. Önsözde şu cümle beni çok etkiledi:
"Eichmannla ilgili sorun tam olarak, pek çok kişinin onun gibi olması ve çoğunun ne sapkın ne de sadist olması; o zaman da, şimdi de korkunç derecede normal olmalarıydı"
Eichmann dediği kişi Otto Adolf Eichmann, Hitler'e sunduğu "Yahudi Sorununun Nihai Çözümü" önerisiyle Holokost'un en büyük organizatörlerinden biri olmuş Alman-Avusturyalı asker.
Yani soykırımı yapabilecek kafadaki insanların aramızda, etrafımızda olabileceğinin en büyük kanıtı bana göre.
Yahudilerin soykırımla alakalı dünyaya empoze ettikleri hiçbişeye son 1 senedir güvenmiyorum. Çünkü bu kadar iğrenç bi devletin nasıl soykırımcı nasıl yalancı nasıl manüpülatif olabileceğine son 1 senedir hepimiz şahidiz. Belki de anlatıldığı gibi değildi çünkü dünyada tarih diye bize anlatılan şeylerin çoğu yalan. Yine de kurgu olarak kabul etsem bile beni etkileyen bi kitap oldu.