Kahlo'yu çok önceden Diego'ya yazdığı mektuplarla bilirdim. Birkaç resmini görmüş ve -ne yalan söyleyeyim- beğenmemiştim. Bunda elbette sanata bakış açım veya zevk gibi unsurlar etkilidir. Bu kitapla her bir resmin nedeni ve hangi anlamı içererek yapıldığını öğrenince elbette düşüncem değişti.
Kitap, Kahlo'nun babası ve annesinin hayat hikayeleriyle başlar. Daha sonra tarihsel sıralarla ressamın yaşamı tek tek öykülenerek anlatılır. Araya Kahlo'nun o döneme dair yazdığı yazılar da eklenir. Ve diğer isimlerin de... Kahlo'nun salt hayat hikayesiyle sınırlı kalmaz, bir de dönemin özellikleri -Meksika Devrimi- de arada anlatılır, gazete haberleriyle birlikte. Kitap, fotoğraflar ve Kahlo'nun resimleriyle son bulur.
Yazarın anlatımını açıkçası pek beğenmedim. Salt Kahlo'nun anlatımları ve mektupları bulunsaydı çok daha güzel olurdu. Yine de bir insan ne kadar acı çekebilir, onu anladım (anlayabildiğim kadarıyla).
Gerçek olmasını isteyemeyeceğimiz kadar acı var bu kitapta. Kim hissetmek ister?