Çocuk kalanların hikâyesi.
Fırat Haza 
Beyaz Gelincik Daha önce hikâyelerini okuyup çok beğendiğim bir yazarın ilk kitabı. Kitabın tasarımı ve arka kapağı oldukça sade ve çocukluğu andırır gibi pamuk şeker tadında geldi.
Kerem'e gelince, her okulda sessiz sakin, kendi dünyasında, dışarıdan okulla çok alakası yokmuş gibi görünen çocuklar vardır. O çocukların dünyasını, neler düşündüğünü, ne hayaller kurduğunu hep merak etmişimdir. Kerem de öyle bir çocuk. Hem de dünyayı herkesten farklı gören bir çocuk. Yazar bizi böyle bir çocuğun hayatına, hayallerine, geçmişine ve geleceğine davet ediyor.
Sude ise, başkalarına benzemediği için hep dışlanan, yolu Kerem'le kesişen ve Kerem'in gözünde herkesten başka açan bir çiçek. "Sen sadece benim gözlerim için açan bir çiçektin bence ama gözlerimden uzakta büyüdün."
Kitapta hayata dair, insana dair, hayatımıza giren ve hayatımızdan çıkan insanlara dair çok şey buldum. Çocuk aklıyla, kalbiyle ve masumluğuyla tutunduğumuz şeyleri bırakmak büyümenin gereği gibi öğretilir genelde ama öyle midir gerçekten? Çocuk masumluğuyla ve koşulsuz ve zamansız sevme yetisiyle yetişkin olmak mümkün değil mi?
Mümkünmüş.Edebiyat
Fırat Haza Beyaz Gelincik Daha önce hikâyelerini okuyup çok beğendiğim bir yazarın ilk kitabı. Kitabın tasarımı ve arka kapağı oldukça sade ve çocukluğu andırır gibi pamuk şeker tadında geldi.
Kerem'e gelince, her okulda sessiz sakin, kendi dünyasında, dışarıdan okulla çok alakası yokmuş gibi görünen çocuklar vardır. O çocukların dünyasını, neler düşündüğünü, ne hayaller kurduğunu hep merak etmişimdir. Kerem de öyle bir çocuk. Hem de dünyayı herkesten farklı gören bir çocuk. Yazar bizi böyle bir çocuğun hayatına, hayallerine, geçmişine ve geleceğine davet ediyor.
Sude ise, başkalarına benzemediği için hep dışlanan, yolu Kerem'le kesişen ve Kerem'in gözünde herkesten başka açan bir çiçek. "Sen sadece benim gözlerim için açan bir çiçektin bence ama gözlerimden uzakta büyüdün."
Kitapta hayata dair, insana dair, hayatımıza giren ve hayatımızdan çıkan insanlara dair çok şey buldum. Çocuk aklıyla, kalbiyle ve masumluğuyla tutunduğumuz şeyleri bırakmak büyümenin gereği gibi öğretilir genelde ama öyle midir gerçekten? Çocuk masumluğuyla ve koşulsuz ve zamansız sevme yetisiyle yetişkin olmak mümkün değil mi?
Mümkünmüş.·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.