Ağlayarak gülsarı
Gün olur asra bedel kitabını okumakla yazarı tanıdım. Kitabı çok severek okumuştum. Tekrardan yazarın başka bir kitabını okumak iyi fikir olacağına karar verip başladım. Büyük beklentiye girip okuma başladım ve gerçekten beklentiye girmemde haklı olduğumu anladım. Yazarın yazma dili çok açıklayıcı olduğunu yine hatırladım. Sonu gözlerimi doldurdu...
Gülsarının nasıl mükemmel ve olağan üstü bir at olduğuna yazamayacağım kadar güzel bir şekilde değinilmiş. Diğer atlardan çok farklı. Gülsarı konuşsaydı eğer yaşadığı her şeyi anlatabilirdi ama o at olmasıyla hiç içindekileri anlatamadı, sadece koştu ona hep iyi gelen şey olan koşuyla yaşadı. Tanabay gülsarıyla hiç ayrılmak istemedi ama o an gerçekleşti. Gülsarı ismini yazmak istemediğim caniler yüzünden çok acı çekti. Tanabay çektileri her acıyı iliklerine kadar hissetti anladı ama ellinden ne gelebilirdi ki.
Eskiden hep beraber çalışırlardı çora ile. Uzun bir ara geçti tekrar karşılaştılar. Tanabay arkadaşının içini bilirdi hep iyi insan olduğunu ve yaptığı kötülüklerin bir sebebi olduğunu düşünüp durdu. İstemiyerek bazı sözler verdi tanabay, geri dönüşü olmayan sözler. Oysa çora onun yanında olmalıydı bir eski dost olarak ama onunda suçu vardı tabi.
Başına gelen onca olaylarda hep ayakta durdu ve çalıştı. Çalışmaktan başka ne yaptı? Ama kötü olan yine ona oldu. Oysa oysa onun yaptığı tek çalışmaktı. Eşi ceydar ona ne kadar iyidi onu hiç yalnız bırakmadı hep tanabayın yanındaydı bütün çektiği acıları beraber yaşadılar.
Alıntıladığım kısımlar gerçeklerin yazıya dökülmiş hali.
Bir alıntı beni de içerdi: "ölçüp biçip konuşmasını öğrenemedim daha. Nerede, nasıl konuşulacağını, ne söyleneceğini öğrenemedim."
Son sayfalarda yaşlı ve genç bir avıcıya, tanabayın bu hikaye ile kırgız ağıdını dinleyişine yer verilmiş.
En sonu ise o ağıt ile bitti.
Elveda Gülsarı 
Elveda Gülsarı 
Cengiz Aytmatov
Elveda Gülsarı Cengiz Aytmatov·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.