Çocuk eğitimi ile ilgili bilgi sahibi olmak için okumaya başladığım bu tarz kitaplardan aradığım sorularımın cevabını almaktı yani çocuğumla ilgili küçük de olsa sıkıntılar yaşadığımda bana direk ne yapmam gerektiğini söslemesi bunu öğrenmeye odaklanmıştım.
Ben herhangi bir sorunla karşılaşınca maddeler halinde neler yapabilirim : )
gibi bir beklenti içerisindeydim ki bu tarz kitapları okudukça yanlış düşündüğümü fark ettim çünkü her çocuk özel ve biriciktir.Bir çocuk için uygulanan yöntem bir diğer çocuğa uymayabilir.
O yüzden her şeyi yaşayarak deneyimleyerek her gün yeni bir şeyler öğrenerek çocuğunu tanıyarak güçlü duygusal bağlar kurarak sorunların üstesinden geliyorsun.
Bu tarz kitaplar bize bilmediğimiz şeyleri söylemiyor aslında bildiğimiz şeyleri hatırlatıyor.Ama çocuğumuzun eğitimi ile ilgili okuduğumuz bu kitaplar ortak bir noktada buluşuyor.Çocuğuna faydalı bir ebeveyn olmak için önceliğimiz kendimizi sevmek, çocukluğumuzla barışmak, içimizdeki çocuğu öldürmemek ve eşler arasındaki iletişimin her zaman samimi, sıcak olması gerektiği gibi...
Kendisiyle barışık ve eşiyle olan ilişkisi, iletişimi olumlu ise çocuğunla da güzel bir iletişim içerisinde oluyorsun.
Bağırmayan Anneler kitabında da çocuğumuzla iletişimimizin nasıl olması ve olmaması gerektiğinden bahsediyor.
Bağırmak, öfkelenmek, kızmak çok normal duygular ama bunu küçük bir çocuğa yansıtmak hatalı böyle bir durumda kendi içimize bakmayı başarabilirsek çocuğumuzla iletişimimiz güzelleşir.
Neden öfkeliyim?
Niçin bağırıyorum?
Beni kızdıran şey aslında ne ?
Gerçekte kime öfkeliyim?
gibi soruları cevaplarını aramaya başlayınca doğru yolu buluyoruz.
Kendimizle barışalım.
Hayatla barışalım.
Mutlu olmayı beklemeyelim.
·
167 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.