Puan vermedi·536 syf.··
Beğendi
·2024 31. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 29 Temmuz 2024 16:10
Bazen tanıdığım,bazen de hiç tanımadığım; ama sokakta ama parkta ama spor salonundaki insanların yüzlerine,mimiklerine,davranışlarına bakarak hayal dünyamda yaşadıkları ya da yaşayabileceklerini düşündüğüm durumları tahayyül etmeye çalışır,kafamda onlarla ilgili hikayeler çıkarırım.(Bankta oturan,derin düşüncelere dalan bir amcayı hiç unutmam mesela, çocukları tarafından evden atılmış olduğunu düşünüp üzülmüştüm!) Bunları düşünürken bazen keyiflenir bazen de hüzünlenirim. Bunları yapan biri olarak bu kitabı okuduğumda ne oluyor ya ,ana karakter kim? Kaç tane karakter var ?Bu karakter nereden çıktı?Kimin hikayesini okuyurum? gibi durumlarla karşılaşınca tamam dedim bu benim kitabım.Yüzlerce hikaye var burda .
Kitap ilk okunduğunda,özelikle fazla karakterlerin karmaşıklığı,farklı karakterlerle aynı tekrarların olması kitabın okunmasını biraz zorlaştırsa da ,yazarın akıcı ,anlaşılır,sade dili,hayatımızın içinden hikayelerin olması ve kitabın sonlarında bulunan indeks sayesinde su gibi akıp gidiyor .
Trabzon'da bir akıl hastanesinde geçen olaylarda birbirinden farklı hayatların hikayelerini görüyoruz.Başlarda tanıştığımız karakterlerin çok sonraki sayfalarda farklı hikayelerini de görebiliyorusunuz.Bu hikayerde Türkiye'nin farklı zamanlarda yaşanmış olaylarına da bu vesile ile tanık olabiliyorsunuz :Darbeler,6-7 Eylül olayları ,Varlık vergisi,Torpiller,Osmanlı paşaları...
Kitabın çıkış hikayesini de Ayfer Tunç şöyle anlatır:
Feyyaz Kayacan'ın "Bir Deli Değilin Defterleri"adlı öyküsü okuyunca deliler ile ilgili bir kitap yazmaya karar verdim ,ama her yazdığımda yüzlerce karakterli özgün bir Türkiye romanına dönüştü. İyi okumalar
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.