Eveetttttt! Az önce kitabımın kapağını kapattım. Sindire sindire yavaş yavaş okudum çünkü bence öyle okunulması gereken bir kitap. Tek oturuş kitabı asla değil. Kitap Sohbet edasındaydı sanki her buluşmaya ben gitmişim gibi. Bazı cümleleri birkaç defa tekrar ederek anladım. Kitaba çok emek sarfedildiği belli ona lafım yok ama beni rahatsız eden birkaç yer oldu. Açık seçik yazılmayıp alttan alttan ima edilen şeylerden bahsediyorum. İslam konusuna da biraz dar pencereden bakıldığını düşünüyorum. Tek düze bir fikir vardı sankii. Asıl mesele ise kitabın sonunda Savaşçı olma fikrinden baya bi uzaklaşmış olduğumu fark etmem oldu. Savaşçı sanki bir robotmuş gibi hissettim. Duygu durumunu seçebilen, tek kendisi varmış gibi yaşayan... Her canlıyı dengi gördüğü geçiyor kitapta ama pek öyle değildi. Kişinin kendini önemsemesi de bir kabahat değil bana kalırsa. Savaşçı bir yaşam pek insancıl gelmedi bana düşünsenize her şeyin farkında oluyorsunuz ama hiçbir şeye müdahale etmemeniz gerekiyor. Atış menzilimizde değilse bilip susucaz yani.