büyümeyi seçenler
İlkokul yıllarımda, okumayı bir alışkanlık haline dönüştürme çabalarımın da en başında, MEB'in yüz temel eseriyle tanışma fırsatı olan her öğrenci gibi ben de oldukça hevesli bir şekilde bu kitapları inceleme fırsatı kazanmıştım. Baktığım, dokunduğum her kitabın bir hikâyeden çok daha fazla şey ifade ettiğini anlamam o yaşlarda pek mümkün değildi. Ancak farkında olduğum bir şey vardı ki o da asırlara meydan okuyabilecek yapıtlar üretmenin mümkün olabildiği ve yediden yetmişe her kesime ulaşabilmenin hayattaki yegane başarı sayılması gerektiği idi. Alice'in renkli kapaklı basımını, elime ilk ne zaman alışımı hatırlamam mümkün olmasa da farklı bir dünyaya adım atışını bunca zaman geçse bile hatırlarım. Bu yüzden Lewis Carroll için zor olanı başaran bir sanatçı olduğunu söylersek pek de mübalağa etmiş sayılmayız.
Yaşadığı şaşırtıcı ve bir o kadar gizemli olaylara karşı soğukkanlılığını korumaya çalışan, kendisiyle kavgası soruları bitmek tükenmeyen genç bir kızla tanışma hikâyemizde bizlere anlatılmak istenenin, görünenden çok daha fazlası olduğu aşikar. Edebiyat dünyasında bu her zaman böyledir. Görünenden ötesine bakmak gerektiği gibi okuduğumuzdan daha fazlasını düşünmeli ve aynı ölçüde okuyabilmeliyiz.
Carroll yaşadığı dünyanın işaret ettiği problemlere karşılık olarak, ölümsüzleşeceğini kendisinin bile düşünemeyeceği masalsı bir roman kurgularken bu işin fitilini ateşleyecek olan şeyin küçük bir kız çocuğu ile tanışması olacağını aklına dahi getirmemiş olabilir. Lakin kurgusunu sürdürdükçe çocukları meraka sürükleyen yetişkinleriyse düşünmeye sevk eden karakter seçimleri, kelime oyunları üzerinde kafa yorduğunu okuyucularına açıkça gösteriyor. Metaforik romanlarda kimin neyi ne amaçla söylediğini, ne amaçla yaptığını ilk okuyuşta anlamak zordur. Üzerinde durulan karakterin ne için varolduğunu bilmek bile bazen mümkün olmaz. İlk ağızdan duyma şansımızsa her zaman için sınırlı kalır. Ya üzerine yapılan ciddi araştırmalarla gerçeğe ulaşır ya da okuduklarımızla hissettiklerimiz arasında kendimize bir gerçeklik yaratır ve ona inanmayı tercih ederiz.
Alice Harikalar Diyarında'yı özelikle çocuk yaşta okuyanlar, ilerleyen yıllarda tekrardan bu kitabı eline aldıklarında ne demek istediğimi anlayacaklardır. Kimisi henüz gerçekliğini kavrayamamış vaziyetteyken kimisi ilk okumasıyla ve onda bıraktığı izleriyle hatırlamak ister bu kitabı. Bir gerçeğe bağlanmak isteyenler için Alice'in tanık olduğu şeyler ilerleyen zamanlarda bize hiç yabancı gelmeyecektir. Şikayet etmek için sürekli bir sebep arayan hayvanları gördükçe, öldürmeyi kafaya koymuş bir iskambil kağıdının zayıf oluşunu görmeden herkese tepeden bakmasına şaşırdıkça, küçük bir çocuğun bile sabrını zorlayacak, ona isyan bayraklarını çektirecek asıl gerçekle tanışık olacağız: Büyümenin en zor yanı, henüz buna adım atmaktan korkanların içinde yaşamaktır.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.