RİME - Kitap & Yazar İncelemesi
Ama herkes bilsin ki, şiirin kurallarına göre
uyum verilmiş hiçbir şey, bütün tatlılığı ve
uyumu bozulmaksızın, yazıldığı dilden bir
başka dile çevrilemez.
Dante Alighieri , Şölen, I, 7.
Dante, Tanrısal Söz'ün esinlendirici gücüne ve insanda şiire yönelik doğal bir eğilim (ingenium) olduğuna inanmaktadır.
Dante şiirin biçimsel yönünü öne çıkarır. Dante'ye göre "parçaları birbirleriyle uyumlu ve ahengiyle zevk veren" şeye güzel deriz. (Bunu gerçekleştiren sanat müziktir.)
Dante'ye göre zevk verme şiirin ana amaçlarındandır. Şairin başlıca görevi güzel sözel nesneler yaratmaktır. Bu yüzden, Şölen'deki canzone'lerden Voi che 'ntendendo'da Dante okura seslenen şiirine şunu söyletir:
"Anlamımı kavrayamıyorsanız, bakın hiç değilse nasıl güzel olduğuma."
Dante'ye göre şair bir söz müzisyenidir; şairler "sözcüklerle ahenk yaratan kişiler" dir, onlar sözcükleri "esin perisi Musa'ların sanatı"yla birbirine bağlarlar.
Dante şiiri "hitabet ve müziğin yardımıyla dile getirilen imgelem ürünü" olarak tanımlamaktadır. Dante'nin şiiri üç ana kaynaktan beslenmektedir: Provans şiiri, Sicilya Okulu ve Toscanalı şairler. Dante temel olarak üç şiir biçimi kullanmıştır: sonetto, ballata ve canzone.
Fark etmiyor musunuz, benzi solmuş,
dolaşıp ağlayanı, umudunu yitirdiği için?
Yalvarırım size, fark etmediyseniz henüz,
ona bir bakın onurunuz adına.
Şaşırmış gidiyor yoluna, rengi
ölmüş birisininki sanki,
öyle acı var ki gözlerinde,
kaldıracak gücü bile kalmamış onları.
Biri acıyarak baktığında ona,
kalbi yaşlara boğuluyor,
ve kederleniyor ruhu haykıracak kadar;
bu durumda kaçmayacak olsa,
iç çektiğinde öyle yüksek sesle çağırıyor ki adınızı,
bir başkası diyebilir:
"Biliyoruz artık onu kimin öldürdüğünü."
"Non v'accorgere voi d'un che si smore
e va piangendo, si si disconforta?
lo prego voi, se non vi sere accorta,
che lo miriare per lo vosrro onore.
E' si va sbigorrito, in un colore
che 'l fa parere una persona morta,
con ranta pena che ne li occhi porta,
che di levarli gia non ha valore.
E quando alcun pierosamente 'l mira,
lo cor di pianger tutto li si srrugge,
e l'anima sen dol si che ne srride;
e se non fosse ch'elli allor si fugge,
si alro chiama voi quand'ei sospira
ch'alrri direbbe:
"Or sappiam chi l'ancide". "
Dante Alighieri , Şölen, I, 7.
Dante, Tanrısal Söz'ün esinlendirici gücüne ve insanda şiire yönelik doğal bir eğilim (ingenium) olduğuna inanmaktadır.
Dante şiirin biçimsel yönünü öne çıkarır. Dante'ye göre "parçaları birbirleriyle uyumlu ve ahengiyle zevk veren" şeye güzel deriz. (Bunu gerçekleştiren sanat müziktir.)
Dante'ye göre zevk verme şiirin ana amaçlarındandır. Şairin başlıca görevi güzel sözel nesneler yaratmaktır. Bu yüzden, Şölen'deki canzone'lerden Voi che 'ntendendo'da Dante okura seslenen şiirine şunu söyletir:
"Anlamımı kavrayamıyorsanız, bakın hiç değilse nasıl güzel olduğuma."
Dante'ye göre şair bir söz müzisyenidir; şairler "sözcüklerle ahenk yaratan kişiler" dir, onlar sözcükleri "esin perisi Musa'ların sanatı"yla birbirine bağlarlar.
Dante şiiri "hitabet ve müziğin yardımıyla dile getirilen imgelem ürünü" olarak tanımlamaktadır. Dante'nin şiiri üç ana kaynaktan beslenmektedir: Provans şiiri, Sicilya Okulu ve Toscanalı şairler. Dante temel olarak üç şiir biçimi kullanmıştır: sonetto, ballata ve canzone.
Fark etmiyor musunuz, benzi solmuş,
dolaşıp ağlayanı, umudunu yitirdiği için?
Yalvarırım size, fark etmediyseniz henüz,
ona bir bakın onurunuz adına.
Şaşırmış gidiyor yoluna, rengi
ölmüş birisininki sanki,
öyle acı var ki gözlerinde,
kaldıracak gücü bile kalmamış onları.
Biri acıyarak baktığında ona,
kalbi yaşlara boğuluyor,
ve kederleniyor ruhu haykıracak kadar;
bu durumda kaçmayacak olsa,
iç çektiğinde öyle yüksek sesle çağırıyor ki adınızı,
bir başkası diyebilir:
"Biliyoruz artık onu kimin öldürdüğünü."
"Non v'accorgere voi d'un che si smore
e va piangendo, si si disconforta?
lo prego voi, se non vi sere accorta,
che lo miriare per lo vosrro onore.
E' si va sbigorrito, in un colore
che 'l fa parere una persona morta,
con ranta pena che ne li occhi porta,
che di levarli gia non ha valore.
E quando alcun pierosamente 'l mira,
lo cor di pianger tutto li si srrugge,
e l'anima sen dol si che ne srride;
e se non fosse ch'elli allor si fugge,
si alro chiama voi quand'ei sospira
ch'alrri direbbe:
"Or sappiam chi l'ancide". "·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.