Tezer Özlü-Yaşamın Ucuna Yolculuk
Gamlı prenses
Yazar bu kitabı yaşamının son dönemlerinde yazmış.Kendinizi kitaba kaptırmamanız gerekiyor.Kitapla özdeşleşmeyin.İçinde kendinizden bir şeyler aramayın sorgulamayın.Yoksa bunalıma girebilirsiniz.Depresif bir hal içerisindeyken kesinlikle okumayın sizi içine çekip daha da depresyona sürükleyebilir.Şahsen ben parça
parça okudum.Kitabı da okumayın demiyorum Tezer Özlü'yü okumak başka bir ayrıcalık.
Alıntılar
Her sevginin başlangıcı ve süresi,o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu.Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi.
Sen düşüncelerle yaşıyorsun,diğerleri gerçeklerle.
Güneş, güçlerin en büyüğü olmalı.Benden de güçlü.Ama kendi gücüm olmadan,güneşin gücünü algılamam olanaksız.
Bir yüksekliğin,bir başıma olduğum bir yükseğin en ucundayım.İnemiyorum.Yaşamıyorum.Ölemiyorum.
Her şeyi geçiyor.Hiçbir şey geçmese de
Tüm yaşam diye düşünüyorum böylesi sabahlarda,tüm yaşam güneş altında bir oyun.
Yolculuklar ilginçtir.Yaşamın sürekliliği içinde başlı başına kesitler oluştururlar.Dağlardan deniz kıyılarından kentlerden gecelerden geçilir.
O kadar alıntı var ki gerçekten okurken bunalmanızı istemedim.Haklı bulduğum düşünceleri de vardı yazarın ne yalan söyleyeyim.
Gördüğüm ve araştırdığım kadarıyla Tezer Özlü, yabancı yazarlardan da etkilenmiş olduğunu düşündüm(depresif melankoli yönünden ötürü) Ama kendisi de öyle bir kişiliğe sahip sanki bana öyle geldi.Belki tam aksi neşeli bir insandı.Bunu anlayamayız.Kitaplara böyle bir kişilikte yansıtmış olabilir.
Benden bu kadar yorum sizler neler düşünüyorsunuz okuyan var mı kitabı ya da yazarın diğer kitaplarını...
.
.
.
.
.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.