"Edebi eserler çevrilirken bir şeyler kaybeder. Şiir çevrilirken her şeyini kaydeder."
Güven Turan'ın ön sözde bolca övdüğü şair ve şiirleri maalesef beni içine çekemedi.
Amerikan edebiyatı bana hep soğuk gelmişse de şiirde bir şeyler değişir umuduyla başladım kitaba. Şair her ne kadar çoğu mısrada "imge(lem)"den bahsetse de imge gücünü bir türlü göremedim, hissedemedim. Çoğu şiir kuru bir gerçeğin yansıması. Anlaşılması basit şiirler bütünü. Koca kitapta şiir olarak gördüğüm, anlam zenginliği barındıran tek şiir "Çiriş Otu, O Yeşilimsi Çiçek (sayfa 114)"ti. Son bölümde Brueghel'in tabloları üzerine şiirler vardı. Resim sanatına tutkun biri olarak yine de sarmadı beni. Çeviriyi Güven Turan gibi bir şair/çevirmen yapsa da sanki başarılı bir iş çıkmamış. Beklentimin olduğu ama pek bir bağ kuramadan bitirdiğim bir kitap oldu. Başka okurlara daha fazla edebi zevk vermesini umarım. İyi okumalar
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.