ÇAĞRI
Doğrudur yıldırımın düştüğü, yağdığı yağmurun,
Bulutların rüzgârla sökün ettiği.
Ama savaş öyle değil, savaş rüzgârla gelmez:
Onu bulup getiren insanlardır.
Duman tüter topraktan bahar boyunca,
Durulup yükselir birden gökyüzü.
Ama barış ağaç değil, ot değil ki yaşasın:
Sen istersen olur barış, istersen çiçeklenir.
Sizsiniz, uluslar, kaderi dünyanın,
Bilin kuvvetinizi.
Bir tabiat kanunu değildir savaş,
Barışsa bir armağan gibi verilmez insana:
Savaşa karşı
Barış için,
Katillerin önüne dikilmek gerek,
“Hayır, yaşayacağız!” demek.
İndirin yumruğunuzu suratlarına
Böylece mümkün olur savaşı önlemek.
Onlar demir-çeliği elinde tutan birkaç kişidir,
Yoktur karasabandan bir çıkarları.
Dünyaya bakıp “ne küçük” derler,
Bir şeylerle yetinmezler acunda.