Ah bu insanlar! Bunları anlamak mümkün mü?
Foucault; her çağın kendine has canavarları var,her toplum kendi canavarlarını üretiyor, der.
Ürkmeyin tutmuşlar diye suyun başını
ÇAĞRI
Doğrudur yıldırımın düştüğü, yağdığı yağmurun,
Bulutların rüzgârla sökün ettiği.
Ama savaş öyle değil, savaş rüzgârla gelmez:
Onu bulup getiren insanlardır.
Duman tüter topraktan bahar boyunca,
Durulup yükselir birden gökyüzü.
Ama barış ağaç değil, ot değil ki yaşasın:
Sen istersen olur barış, istersen çiçeklenir.
Sizsiniz, uluslar, kaderi dünyanın,
Bilin kuvvetinizi.
Bir tabiat kanunu değildir savaş,
Barışsa bir armağan gibi verilmez insana:
Savaşa karşı
Barış için,
Katillerin önüne dikilmek gerek,
“Hayır, yaşayacağız!” demek.
İndirin yumruğunuzu suratlarına
Böylece mümkün olur savaşı önlemek.
Onlar demir-çeliği elinde tutan birkaç kişidir,
Yoktur karasabandan bir çıkarları.
Dünyaya bakıp “ne küçük” derler,
Bir şeylerle yetinmezler acunda.
Para hesap eder gibi hesaplarlar bizi,
Savaş da bu hesabın ucunda.
Ürkmeyin tutmuşlar diye suyun başını:
Korkunç oyunları, davranın bitsin.
Tatar Ramazan: Bir de şunu değişmez bir yol olarak seçtim kendime. Bu dünyanın hesabı ahrete kalmamalı.
