Zamyatin’in Stalin’e gönderdiği mektup ile başlıyor kitap ve yazarın on beş -bir novella ve 14 öykü demeliyiz belki- öyküsünü içeriyor : Bir Taşra Öyküsü(1912) Ejderha(1918) Günahkarların Kadın Koruyucusu(1918) Tanrı’nın Kilisesi(1922) İvanlar(1922) Kuzey(1918) Mağara(1920) Papaz Adayı Erasmus’un İyileşmesi(1920) Eski Rusya’da(1923) En Önemli Şey Hakkında Öykü(1923) Kül Çarşambası Mucizesi(1924) X(1926) Yoldaş Churygin Söz Alıyor(1926) Taşkın(1929) Aslan(1935) Toplumsal yaşam unsurlarını kimi zaman gerçekçiliğe sürünerek, kimi zaman fantastik durumlar yaratarak, basit kelimelere “yahu ne okudum ben şimdi?!” dedirtecek anlamlar yükleyerek yazmış öykülerini Zamyatin.. İki sayfalık Ejderha öyküsü özellikle neon ışıklandırmalı soru işaretleri yaratan cinsten.. okuduklarımız sıradan kelimeler belki ama bir araya geldiklerinde huzur bozan bir ruh haline sokuyor okuyucuyu.. yaratılan manzara, arka plan karanlık; solunan hava puslu öykülerde.. bir iki öyküye dair küçük spoiler vereyim.. Kül Çarşambası Mucizesi’nde hamile kalan piskopos; Taşkın’da kimsesiz bir kızı sahiplenmesi ardından eşinin kız ile yakınlaşmasının cinnete sürüklediği ve bu duygusal yüke binişin, taşkının bölgeye verdiği zarar ile harmanlanarak anlatıldığı kadın detayları.. yetişkinliğe geçen (ama kadın bedenini tanımayan) papaz adayının merakının kıdemli papazları 'günah' isteğine sürüklemesi, göğü saran kötücül ruhlar ..her öyküde sivriltilen bir durum söz konusu..ki Zamyatin’in çokça eleştirilip, yazdıklarının basımlarının durdurulmasına sebep olan, hatta yaptığı çeviriden isminin kaldırılmasına teşebbüs edilmesi altında bu özelliği var yazarın..üzerinde çokça tartışılmış, öykülerine yüklenen anlamlardan dolayı zamanla dışlanmış bir yazar Zamyatin.. kitabın en başına eklenmiş olan 1930 tarihli

Edebiyat

EjderhaYevgeni İvanoviç Zamyatin · Altıkırkbeş Yayınları · 201723 okunma

Yazar Hakkında

Yevgeni İvanoviç ZamyatinYazar · 14 kitap

Yevgeniy İvanoviç Zamyatin (Rusça: Евгений Иванович Замятин) (1884 - 1937), Rus yazar. Distopik bir geleceği konu alan "Biz" (Rusça: Мы) isimli romanıyla ünlenmiştir. Hayatı 1 Şubat 1884 Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg (Leningrad) Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında, birinci Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906 - 1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin isyanı olduğu sıralarda Odessa’da bulundu. İlk Hikayesi “Yalnız” 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan “Uyezdnoye” (Gezisel, gezi hikâyeleri) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi “Na Kuliçkah” (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır. 1916-1917 yıllarında İngiltere’de Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken izlenim sahibi olduğu İngiliz hayatı hakkında “Ostrovityane – Adalılar” adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerinin ve diğer muhtelif gemi yapım işlerinde görev aldı. 1920'lerde “Serapionlar Kardeşliği” yazın topluluğunun üyesi oldu. “Mağara”, “Rus” ve “En Önemli Hakkında” bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda “Bit” ve “Atilla” piyeslerini yazdı. 1920 yılında en çok ses getiren ve batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz adlı romanını yazdı. Roman ilk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlandı. 1929 yılı sonrasında, 1988’de “Biz” kendi dilinde yayımlanana kadar Zamyatin’in eserleri Sovyetler birliğinde hiç yayımlanmadı. George Orwell’in ünlü eseri 1984’ü yazarken “Biz” den etkilendiği yorumları yapılmıştır. 1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris’e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak Sovyet vatandaşlığından çıkmadan orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris’te öldü. Son eseri “Tanrı’nın Sopası” ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır. Eserleri Romanları Biz (roman) (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi Kısa öyküleri ve hikayeleri Yerel Hikayeler (1912) Uzaklarda (1913) Alatır (1914) Adalılar (1917) İnsan Avcısı (1918) Kuzey (1918) Nisan (1912) Yolsuz (1913) Üç Gün (1913) Afrika (1916 Resimler (1916) Bilim Şehidi (1916) Göz (1917) Kadastro Memuru (1918) İşaret (1918) Günahkarların Kefili (1918) Ejder (1918) X (1919) Yerazm’ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920) Çocukça (1920) Mamay (1920) Mağara (1921) Söz Çurigin’e Veriliyor (1922) Yamyamlar. Tanrı’nın Kilisesi. (1922) Rus (1923) En Önemli Hakkında (1923) Yola (1928) Taşkın (1929) Tanrının Sopası (1935) Diğer eserleri Herbert Wells (1922) Moskova - Peterburg (1933)