Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
256
Basım Tarihi:
Ocak 2020
İlk Yayın Tarihi:
1924
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Мы [Mıy]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786053751991
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
30 diğer baskı · Tümünü Göster
Biz
4.327 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2020 · 256 s.
Biz
3.913 okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2021 · 248 s.
Biz
782 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 232 s.
Biz
462 okunmaAyrıntı Yayınları · 23 Temmuz 2018 · 224 s.
Biz
397 okunmaDorlion Yayınları · Aralık 2018 · 208 s.
Biz
359 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2022 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitapla ilgili çok beğendiğim ve her cümlesine katıldığım bir yazıyı küçük düzeltmelerle sizinle paylaşacağım. Hem kitabı hem de günümüze tuttuğu ışığı görebilmemiz açısından çok önemsiyorum bu cümleleri. İşte her cümlesine katıldığım o efsane tespitler:
"Geçenlerde Biz adlı romanını okuyordum. Yazarın Rusya'da politik hareketten dolayı hapsedildiği dönemde yazılan bu roman 26.yy dünyasında geçiyor. Bireysellikten ve duygulardan mümkün mertebe arındırılmış bir dünya. Mülkiyet hakkı yok, özel alan yok. İnsanlar cam evlerde yaşıyor. Yemek yemelerinden yürümelerine, sevişmelerinden sosyalleşmelerine her adım bir çizelgeye uygun olarak yapılıyor. İnsanlar sayılardan ibaret. Dünyaları da öyle.
İşte böyle bir dünyada baş kahramanın ( D-530 ) tuttuğu kayıtlar aracılığıyla düşüncelerini görüyoruz. Şimdi bakalım;
1. Çevre tamamen düşman. Ağaçlardan, bitkilerden ve hayvanlardan nefret ediyorlar. Doğayı hayatlarından çıkarmak için yaşadıkları yerin etrafına devasa duvarlar dikilmiş hatta.
Bu doğa ve hayvan düşmanlığı tanıdık geldi mi?
2. İnsanların her şeyi sayıyla hesaplı, limitler içinde yaşıyorlar ve bunun kendileri için en mükemmel düzen olduğuna inanıyorlar. Çok seslilik hayal bile edilemeyecek korkunç bir şey. Herkes bir arada ve aynı fikirde olmalı ama aynı fikirde olacakları şey de Velinimet'in istediği şey olmalı. Yani halk, muhalif bir konuda bir araya geldiğinde bu noktada kimse birlik vs. demiyor. Direkt düşman olarak algılanıp yok ediliyorlar.
Düşünce özgürlüğüne olan düşmanlık tanıdık geldi mi?
3. İnsanların yatak odaları devletin tekelinde. Kim kiminle sevişmeli, ne sıklıkla ve ne zaman olmalı bunlar devletin belirlediği sınırlar içinde yapılmak zorunda.
Aklı fikri halkının sevişmesinde olması, burnunu bu konunun içine sokması tanıdık geldi mi?
4. Halk,
Puan vermedi·256 syf.·
2022 41. kitabı
Saçma sapan bir romandı. Okumasaydım da olurdu. Okumasanız da olur. Bana bi şeyler katmayacak kitaplar okumayı sevmiyorum. Nefret ediyorum. Polisiye ve bilimkurgu gibi kitaplar okumak yerine gider filmini izlerim daha iyi. Benim için sadece zaman kaybıydı; çünkü, bana hiçbir şey katmadı. Okumanızı önermiyorum.
Zammetin belli bir ülkeyi değil sanayi uygarlığının hedeflerini ele alıyor.
Kitabın konusu aslında makinadır. Herkesin numaralarla adlandırıldığı ve her an dinlenip gözetlendiği bir ülkede tek devletin komşu gezegenlere yayılmak için yaptırdığı uzay makinesinin çalışmalarını,ve bir mühendisin günlüklerini anlatıyor.
İşte böyle dünyada baş kahramanımızın (D-530) tuttu kayıtları okuyoruz. Sizlere kahramanımızın tuttuğu kayıtlardan küçük paylaşımlar yaparak kitap hakkında kısacık bilgiler veriyim.
1-çevreye tamamen düşman; yoğun bir doğa ve hayvan düşmanlığını görüyoruz
2-insanlar her şeyi sayılarla hesaplarla yapıyorlar; herkes bir arada aynı fikirde olmalı düşüncesine sahip, düşünce özgürlüğünün sınırlandırılması
Size de ilginç geldi mi?
3-insanların yatak odaları devletin tekelinde. Kim kiminle, ne zaman hangi sıklıkla sevişmeli devletin belirlediği sınırlar içerisinde.
Size de son zamanlardaki söylentileri hatırlatmadı mı bir durum?
4-halk otoriterin sınırsızlığını, gücünü alkışlıyor. Ve bunu olması gereken bir durum gibi görüyor. Günümüzde de oteriteye yapılan övgüler, bir yerlere gelebilmek için çekilen pofpoflar değil mi sizce?
5-kitabını her sayfasında tek devlet, tek millet, tek bayrak, tek bir adam övülüyor. Herkesin buna bağlı olduğu tek o adamın altında birleşmesi gerektiği düşüncesi kitabın ana konularından bir tanesi.
Kitapta geçen kısa olarak ifade etmeye çalıştığım konular size de tanıdık gelmiştir. 1920 yılında yazılan kitap milletlerin geleceğini O zamandan mı görebilmiş acaba insan düşünmeden edemiyor.
Kara dortleme olarak geçen kitaplardan birtanesi ilan biz kitabını mutlaka okumalısınız.
Size günümüz dünyasını seneler önce yazmış yazarlarımızın kitaplarını aşağıya bırakıyorum.Bu kitapları okurken çok şaşıracak ve içinde bulunduğumuz dünyayı
“BİZ”le akıl kazanabilir mi?
Yevgeni İvanoviç Zamyatin bu kitabı 1920 yılında yazmış. Bundan yüzyıl önce yazılmasına rağmen , okurken bugünün dijital çağında bir distopyayı kurgulamış bir romanı okuyor gibi oluyorsunuz. Kendi çağının çok ötesinde bir roman ve başarısı da buradan geliyor.
Distopya edebiyatını sevenlerin zevkle okuyacağı bir roman. Romanın kurgulandığı zaman 26. Yüzyılda geçer. Dünyada sadece tek bir devlet kalmıştır. Aile kurumu tamamen ortadan kaldırılmış, anne,baba, çocuk, kardeş, sevgili gibi kavramlar tarihin çok eski yüzyıllarına gömülmüştür. Doğan çocuklar hiç anne ve babasını tanımamakta, devletin yetiştirme tesisine alınmaktadır . İnsanların artık bir adı da yoktur. İnsanlar tek tipleştirilmiş, onlara bir isim yerine seri numaralar verilmiştir. Herşeye “Velinimet” karar vermektedir. Şahsiyetleri ellerinden alınmış kişiliksiz makinelere dönüştürülen insanlar Velinimet için çalışmaktadır . Tekdevlet teknolojik ve bürokratik bir diktatörlüktür.
Bu sistemde düşünmeye, konuşmaya , bireysel hareket etmeye yer yoktur. İnsanlar adeta sadece nefes alan, canlı, seri numarası olan itaatkar robotlara dönüştürülmüştür.Romanın kahramanı bir mühendistir ve sistemi sorgulamaya başlar. Tekdevletin çok katı totaliterlikle yönettiği toplum “Biz” e rağmen bir şeyler değişecek midir? Bedeli ne olacaktır? Teknolojinin getirdiği güçle herkesin takip edildiği, herşeyin bilindiği bu devlette , mühendisin “Kazanacağımızı umuyorum. Ötesi, kazanacağımızdan eminim. Çünkü akıl kazanmalı.” diyerek sorguladığı gibi bir umut var mıdır?
George Orwell 
Ray Bradbury 
Aldous Huxley ve 
Ayn Rand gibi yazarlara esin kaynağı olan Yevgeni İvanoviç Zamyatin in günümüzü de sorgulatan bu romanını okumanızı tavsiye ediyorum. Bence hala UMUT var!
Puan vermedi·256 syf.·
2023 38. kitabı
Yevgeni İvanoviç Zamyatin bu kitabı 1920 yılında yazmış. Bundan yüzyıl önce yazılmasına rağmen , okurken bugünün dijital çağında bir distopyayı kurgulamış bir romanı okuyor gibi oluyorsunuz. Kendi çağının çok ötesinde bir roman ve başarısı da buradan geliyor.
Distopya edebiyatını sevenlerin zevkle okuyacağı bir roman. Romanın kurgulandığı zaman 26. Yüzyılda geçer. Dünyada sadece tek bir devlet kalmıştır. Aile kurumu tamamen ortadan kaldırılmış, anne,baba, çocuk, kardeş, sevgili gibi kavramlar tarihin çok eski yüzyıllarına gömülmüştür. Doğan çocuklar hiç anne ve babasını tanımamakta, devletin yetiştirme tesisine alınmaktadır . İnsanların artık bir adı da yoktur. İnsanlar tek tipleştirilmiş, onlara bir isim yerine seri numaralar verilmiştir. Herşeye “Velinimet” karar vermektedir. Şahsiyetleri ellerinden alınmış kişiliksiz makinelere dönüştürülen insanlar Velinimet için çalışmaktadır . Tekdevlet teknolojik ve bürokratik bir diktatörlüktür.
Bu sistemde düşünmeye, konuşmaya , bireysel hareket etmeye yer yoktur. İnsanlar adeta sadece nefes alan, canlı, seri numarası olan itaatkar robotlara dönüştürülmüştür.Romanın kahramanı bir mühendistir ve sistemi sorgulamaya başlar. Tekdevletin çok katı totaliterlikle yönettiği toplum “Biz” e rağmen bir şeyler değişecek midir? Bedeli ne olacaktır? Teknolojinin getirdiği güçle herkesin takip edildiği, herşeyin bilindiği bu devlette , mühendisin “Kazanacağımızı umuyorum. Ötesi, kazanacağımızdan eminim. Çünkü akıl kazanmalı.” diyerek sorguladığı gibi bir umut var mıdır?
George Orwell Ray Bradbury Aldous Huxley ve Ayn Rand gibi yazarlara esin kaynağı olan Yevgeni İvanoviç Zamyatin in günümüzü de sorgulatan bu romanını okumanızı tavsiye ediyorum. Bence hala UMUT var!
9/10
2025 3. kitabı
Yevgeni Zamyatin’in Biz adlı romanı, distopya edebiyatının başlangıç noktası sayılabilecek, politik ve felsefi katmanları oldukça güçlü bir eserdir. George Orwell' in 1984'ü ve Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya'sı, açıkça Zamyatin’in açtığı bu karanlık yoldan ilerlemiştir. 1921 yılında kaleme alınmasına rağmen hâlâ tazeliğini koruyan bu metin, birey-toplum ilişkisi, özgürlük, rasyonalite ve iktidar gibi temaları son derece çarpıcı bir şekilde işler.
Zamyatin’in dünyasında insanlar isim değil, birer numaradır. Ana karakterimiz D-503, sistemin ideal bireyidir: mantıklı, uyumlu, kurallara bağlı. Fakat bir gün karşısına çıkan I-330, onun “mükemmel düzen” algısını sarsar. Roman bu kırılma üzerinden ilerlerken aslında sadece bir karakterin içsel dönüşümünü değil, totaliter sistemlerin birey üzerindeki etkisini de anlatır.
Zamyatin’in kurguladığı toplumda her şey şeffaftır: evler camdandır, mahremiyet yoktur, herkes herkesin gözetimindedir. Bu durum ilk bakışta güvenli bir ortam sağlıyor gibi görünebilir. Ancak bu güvenlik duygusu, bireysel özgürlüklerin tamamen yok edilmesi pahasına elde edilmiştir.
Sistemde duygu, özgür irade ya da hayal kurmak hastalık sayılır. Hatta D-503, hayal gördüğü için kendini hasta zanneder. Duygu, sistemin çözmeye çalıştığı bir problemdir. Bu da bize şunu düşündürür: Rasyonalite mutlak bir iyi midir? Yoksa duygusuz bir denge, insanı insan olmaktan çıkarır mı?
Zamyatin’in sistemi, bireyin tüm varlığını “genel iyi”ye feda eder. Burada özgürlük, kaosun diğer adı olarak sunulur. Sistemin sloganı olan şu cümle durumu özetler niteliktedir: “Özgürlük, bilinmeyenin ölü doğmuş çocuğudur.” ki bu korkunç bir empozedir çünkü özgürlük, çocukken masallarda anlatılan o güzel düş değil; tehdit olarak görülmektedir.
Bu anlayışa göre bireyin arzuları,
Doğadan ve kendi benliğinden koparılmış insanlar... "Ben" kavramının olmadığı, herkes "biz" için vardır ve "biz" için çalışır düşüncesini benimsemiş bir "Tek Devlet". Tek bir düşünce, tek bir doğru, tek geçmiş ve tek bir gelecek... Tek Devlet’te özgürlük yoktur, makineleşmiş bir toplum vardır. Onlar için insan özgürlüğü sıfıra indirildiğinde suç işlenmeyecektir. İnsanı suçtan arındırmanın tek yolu özgürlükten arındırmaktır. Bireyler duygularından arındırılmıştır. Hayal gücüne ve kıskançlığa da yer yoktur. Ne kadar gelişmiş de olsa özgürlüğü sınırlandırılmış, doğadan uzak, duygusuz, makineleştirilmiş insanların karanlık dünyasıdır burası, distopyasıdır.
Okurken sanki Aldous Huxley’in Cesur Yeni Dünya'sı ve George Orwell’ın 1984'ünü harmanlamışlar da ortaya böyle müthiş bir eser çıkartmışlar gibi hissettim ama aslında bu eser kara dörtlemenin (George Orwell 1984, Aldous Huxley Cesur Yeni Dünya, Ray Bradbury Fahrenheit 451, Yevgeni Zamyatin Biz) ilham perisi, esin kaynağıdır. (Tabi ben sırasıyla okumadığım için bu yanlış hissiyata kapıldım) Ve tabi ki böyle esin kaynağı olanlara da böyle eserler yakışır.
Dünyaya hakim olmak, dünyanın hakimlerine sahip olmaktır. Dünyaya ise sevgi ve açlık hakimdi. İki yüzyıl savaşları sonuncunda Dü yaya hakimiyet sağlanmış, açlık petrol bazlı gıdalar ile bitirilmiştir. Sevgi; her numara diğer numara hakkında bir hak sahibidir, pembe biletler ile yürüyen bir sistem sayesinde çözüme kavuşturulmuştur.
Numara demişken; isim yok, kişilik yok, tek tip kıyafet ve bir numaran var. Camdan evlerin ise storları sadece pembe biletler sayesinde yaşanan özel anlarda kapalı tutulabilir. Aile kavramı olmasını tabi ki böyle bir sistemden beklemek büyük bir hata olur, çocuklar doğumdan sonra annelerinden alınıp sistemin uygun gördüğü şekilde yetiştiriliyor.
Sistem mi? Tek Devlet, tek millet, tek adam. "İyiliksever" bütün numaraların iyiliğini düşünür. Numaralar yeter ki itaat etsin. İtaat etmeyen numaraların ise yaşama imkanı yoktur. Çünkü sistem ancak bu şekilde yaşamını sürdürür. Herkes "mutlu(!)" dur. Özgürlük mü? İnsanları suçtan arındırmanın tek yolu özgürlükten arındırmaktır. Numaraların bütün saatleri "Tablet" sisteminin onlara düzenliği şekilde geçer. Uyanma,uyuma, yeme-içme (bir lokma elli kez çiğnenecek), gezinti (dört kişiyle birlikte olacak, çalınan marşlar eşliğinde).
Numaralardan başka Tek Devlet çatısı altında başka bir yaşayan organizma yok. Yeşil Duvar sayesinde ağaç, bitki, toprak ve hayvanlardan tamamen ayrılmış bir devlet mevcut.
Yüzyıllar önce bir devrimle kurulan bu düzenin bir devrim ile yıkılması mümkün olacak mı? Sayıların sonsuz olduğu gibi devrimlerin de sonu olmayacaktır.
Başkahramanımız D-530 yapılan uzay gemisi "İntegral" in birinci mühendisidir. Bu uzay gemisine kendi dünyalarını anlatmak üzere yazdığı günlüğünü okuyoruz. Hayatına I-330'un girmesiyle yaşadığı aşk hikayesi, kendini devrimin içinde bulması ve ruh uyanması
-Geç kalan inceleme-
"Biz" herkesin bildiği gibi ütopya karşıtı bir romandır. Zamyatin’in, yani yazarın yaşadığı dönemde karşılaştığı devrimlere karşı zıt tutumu, onu, ruh ve manevi dünyanın yok olacağı, insanların sayılar ve üniformalarla birbirinden ayrılarak ifade edileceği distopik dünyaların sinyallerini çağındaki insanlara bildirme zorunluluğunda bırakmıştır. Kısaca Biz romanı bu gereksinimden doğmuştur, fakat baktığımızda tek devlet ve tanrısallaşmış yönetimi, insanları kontrol altında tutan, yaşamlarını saatlerle sınırlandıran, yeme içme uyuma ve seks saatlerini belirleyen ama mutlu olan ve suç olasılığının azaldığı bir dünyayı amaçlamaktadır. Özgür olan ve bireysel olan mutlu olamaz, suç işlemeye başvurur demektedir. Kendi varlığını biz içinde eriten mutludur, tek tiptir, akılla düşünür. Akıl varsa duygu yoktur, hayal yoktur, rüya yoktur böylece düzen vardır. Kahramanımız İntegral gemisinin mühendisi D503 de birgün Mefi yeraltı direnişçisi I330 ile sıra dışı bir diyalog yaşar. Bu farklılık tek devletin ceza sisteminde karşılığını elbette bulacaktır. Gelişen olaylar, hastalık olarak nitelendirilen duygusal devinimler, roman finali, verilen mesajlar itibariyle mutlaka okunası bir kitap. Düşünmeyi, hayal kurmayı, haz duymayı ve bunların ölümcül sonuçlarını o kadar güzel anlatmış ki… 1984 öncesinde okunması gereken bir roman. Zaten 1984’e ilham olan roman...
Düşünsenize, mutluluk işleminde payda 0'a indirilir ve böylece tüm işlem muhteşem bir sonsuzluğa dönüştürülmüş olur. Anlatımı ve kurgusuyla çok keyif alarak okudum. Henüz okumayanlara tavsiye ederim.
Distopik , bilimkurgu türünde bir baş yapıt "BİZ" ...Kişiselliğin yok olduğu ,insanların adlarının değil numaralarının olduğu, "BEN "in unutulduğu bir dünya ve toplumlar anlatılıyor kitapta ....Bizin ana karakteri D-503 ilk başta sisteme ve işleyiş şekline hayran olmakla birlikte , düşündükçe, sorguladıkça ve bir hastalık olarak düşünülen hayal gücünün de devreye girmesiyle birlikte sistemdeki hataları bir bir fark eder ...Doğru olanın özgürlük olmadığına inandırılmış toplumun yeni arayışı matematiksel bir düzenden geçiyor ...Günümüz şartlarına bakıldığında 1924 de yazılmış bu eser güncelliğinden hiçbirşey kaybetmemiş ....Kitapla ilgili sevmediğim tek şey matematiksel dilin edebi dile baskın çıkması zira hiç sevmem ...Bu sebeble okurken çok zorlandım ve yorucu bir okuma oldu ...Kısaca özetlersek düşünmeyen , merak etmeyen , sorgulamayan bir toplumda , bir bireyin baskaldırışı ....BİZ den BEN e geçme, evrilme serüveni ....Son olarak
Ütopya, Zamyatin için bir ufuktur; ona sürekli olarak yaklaşılır ancak varılamaz.... "Vardık", teslim olmaktır, gerçek sorular ise "Neden" ve "Peki sonra ne olacak?"tır....
7/10
2017 42. kitabı
"Gözünüzün önüne bir kare getirin. Canlı, güzel, eşkenar bir dörtgen. Ve bu karenin size kendisinden söz ettiğini varsayın. Onun size söylemeyi akıl edeceği en son şey dört açısının eşit olduğudur. Bu onun için öyle doğal, öyle sıradan bir şeydir ki artık farkında bile değildir."(kitaptan)
Distopyanın atası olduğu söylenen bu kitap, bence daha önce okuduğum 1984 ile benzer yönler içeriyordu.
"Biz" kitabı ise , konuları 1984 'e ilham olsa da, bence daha dağınık bir anlatıma, zayıf hatta kopuk bir hikaye kurgusuna sahipti.
Açıkcası ben kitabı okurken odaklanma problemi yaşadım. Matematiksel dili edebi dile baskın çıkmıştı biraz sanki:)
Kitapta ise, anlatılan gelecek zamandaki bir dönemde , yönetim ilkesine göre mutluluk ile özgürlük asla bir arada bulunamıyor.-Tek Devlet- ise özgürlüğü ortadan kaldırarak mutluluğu geri getiriyor.
"İnsanlar birinin çıkıp onlara mutluluğun ne olduğunu söylemesini ve ardından onları bu mutluluğa zincirlemesini isterler ! Peki, bugün yaptığımız bu değilse nedir ?" (Kitaptan)
Yazar Hakkında
Yevgeni İvanoviç ZamyatinYazar · 14 kitap
Yevgeniy İvanoviç Zamyatin (Rusça: Евгений Иванович Замятин) (1884 - 1937), Rus yazar. Distopik bir geleceği konu alan "Biz" (Rusça: Мы) isimli romanıyla ünlenmiştir.
Hayatı
1 Şubat 1884 Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg (Leningrad) Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında, birinci Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906 - 1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin isyanı olduğu sıralarda Odessa’da bulundu.
İlk Hikayesi “Yalnız” 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan “Uyezdnoye” (Gezisel, gezi hikâyeleri) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi “Na Kuliçkah” (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır.
1916-1917 yıllarında İngiltere’de Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken izlenim sahibi olduğu İngiliz hayatı hakkında “Ostrovityane – Adalılar” adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerinin ve diğer muhtelif gemi yapım işlerinde görev aldı.
1920'lerde “Serapionlar Kardeşliği” yazın topluluğunun üyesi oldu. “Mağara”, “Rus” ve “En Önemli Hakkında” bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda “Bit” ve “Atilla” piyeslerini yazdı. 1920 yılında en çok ses getiren ve batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz adlı romanını yazdı. Roman ilk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlandı. 1929 yılı sonrasında, 1988’de “Biz” kendi dilinde yayımlanana kadar Zamyatin’in eserleri Sovyetler birliğinde hiç yayımlanmadı. George Orwell’in ünlü eseri 1984’ü yazarken “Biz” den etkilendiği yorumları yapılmıştır.
1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris’e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak Sovyet vatandaşlığından çıkmadan orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris’te öldü. Son eseri “Tanrı’nın Sopası” ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri
Romanları
Biz (roman) (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi
Kısa öyküleri ve hikayeleri
Yerel Hikayeler (1912)
Uzaklarda (1913)
Alatır (1914)
Adalılar (1917)
İnsan Avcısı (1918)
Kuzey (1918)
Nisan (1912)
Yolsuz (1913)
Üç Gün (1913)
Afrika (1916
Resimler (1916)
Bilim Şehidi (1916)
Göz (1917)
Kadastro Memuru (1918)
İşaret (1918)
Günahkarların Kefili (1918)
Ejder (1918)
X (1919)
Yerazm’ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920)
Çocukça (1920)
Mamay (1920)
Mağara (1921)
Söz Çurigin’e Veriliyor (1922)
Yamyamlar. Tanrı’nın Kilisesi. (1922)
Rus (1923)
En Önemli Hakkında (1923)
Yola (1928)
Taşkın (1929)
Tanrının Sopası (1935)
Diğer eserleri
Herbert Wells (1922)
Moskova - Peterburg (1933)
