Çevirmen:
Füsun Tülek
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 21 dk.
Sayfa Sayısı:
224
Basım Tarihi:
23 Temmuz 2018
İlk Yayın Tarihi:
1924
Yayınevi:
Ayrıntı Yayınları
Orijinal Adı:
Rusça: Мы [Mıy]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789755391243
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
30 diğer baskı · Tümünü Göster
Biz
4.331 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2020 · 256 s.
Biz
3.916 okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2021 · 248 s.
Biz
786 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 232 s.
Biz
462 okunmaAyrıntı Yayınları · 23 Temmuz 2018 · 224 s.
Biz
398 okunmaDorlion Yayınları · Aralık 2018 · 208 s.
Biz
359 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2022 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
BİZ - YEVGENİ ZAMYATİN
Puan vermedi·224 syf.·
2020 15. kitabı
Uzun süren bir savaştan sonra dünya üzerinde makine ile yönetilen Tek Devlet’in kalmasını, bu devleti bir makinanın yönetmesini, Velinimet adı verilen bu makinenin insan yaşamının her ayrıntısına karar vermesini ve her haline müdahil olmasını konu alıyor kitabımız.
İnsanlar cam fanuslarda yaşıyorlar. Formül şöyle ki; özgürlük=0, suç=0 özgür olmayan kimse suç işleyemez. İkinci formül de şu; kıskançlık=0, mutluluk=sonsuz. Herkes istediği kişi ile Velinimetin belirlediği saatlerde, cam hücrelerinde perdelerini çekerek ve pembe bir bilet alarak beraber olabiliyor. Kitabın isminin Biz olmasının sebebi de bireyselliğin olmaması ve her bireyin Tek Devletin bir hücresini oluşturmasıdır.
Kitap, kahramanınız D-503’ün günlük gibi kaydettiği kayıtlar halinde yazılmış. D-503 Tek Devlette bir matematikçi ve aslına bakarsanız hayatından memnun. Yer yer şüpheye düştüğü yaşantısı ve fikir ayrılıkları, sebepleri ile birlikte gayet akıcı bir üslupla işlenmiş.
Alt metinlerde çokça güzel mesaj ve cümleler var. Özgürlüğün değerini, özgürlüksüzlüğü överek ironi ile anlatmış.
Distopya eserlerinin ilklerinden biri olan Biz, yazıldığı 1920 yılından yapay zekaya atıfta bulunmuş aslında. Burada Zamyatin’in ileri görüşlülüğünü övmeden geçemeyeceğim.
Pek çok bilimkurgu kitabına, filmine veya dizisine benzetebilirsiniz. Ama unutulmamalıdır ki; Zamyatin bu eseri hepsinden önce yazdı. Özgünlüğüne diyecek söz yok. Düşünerek okumayı seven her yaş grubuna tavsiye ederim.
Edebiyatın İLK distopik bilimkurgu romanıEdebiyat
26 yy'da geçen romanda, insan doğadan ve kendi benliğinden koparılmış, 'biz'leşerek teknolojiye ve bürokratik devlete teslim olmuştur. Kişisellik yoktur. İnsanların adları değil numaraları vardır. Saydam, cam duvarların arasında yaşayan insanların her dakikası devketçe belirlenmekte, denetlenmektedir(Arka kapaktan).
1920'lerde dünya edebiyatının ilk bilimkurgu distopya romanı sayılan eserde; Zaman tablosu, kişisel saatler, Analık standartı, Yeşil duvar ve Velinimet gibi olgu ve metaforlar ilk kez kullanılmış. Erkeklerin ünsüz, kadınların ünlü harfle başlayan bir sayı olduğu bu zamanda D503 ile E330'un tutkulu birliktelikleri ana tema. MEPHİ adlı sistem karşıtı örgüt üyesi olduğunu öğrendiğimiz kadının İntegral adlı kristal bir gemiyi ele geçirme planlarında kullandığı ve aletin yapımcısı matematikçi erkeğin ise ona olan aşkı içerisinde kıvrandığı belki basit ama değişik bir kurgu. Ve sonundaysa tüm isyan edenlerin rüya merkezlerinin beyinlerine yapılan cerrahi bir operasyonla temizlendiği
sistem için mutlu insanlık duyguları için mutsuz son.
Vatandaşların belgelerle ve izin verilen saatlerde özel kuponları ilgili görevliye vererek sevişebildiği ortamda yakalanan böyle bir tutkunun aslında kadının planlarının parçası olduğuna inanmak üzüyor okuru. Belki de sonunda Operasyon 'la da olsa aşkın pençesinde kıvranan baş karakterin gerçekliğe dönüp olayları itiraf etmesine ve kadının idam edilmesine de.
Açıkçası; ilk olması dolayısıyla beklentimin yüksekliğinden midir bilinmez, bir itirafname şeklinde günce olarak planlanan kurgu içinde çoğu yerde boğuldum. Sürekli bir tutku bilmecesi özelinde bilimsel gerçeklikle dünyayı betimlemiş olmak eserin özgünlüğünü çok yıpratmış gibi geliyor bana. Ve Velinimetin iki yerde Yehova gibi akıllı ve sert olduğu benzetmesiyse klasik
Yevgeni Zamyatin'in Biz'i uzun zamandır merak ettiğim kitaplardan bir tanesiydi.Yaşım dolayısıyla çoğu yaşıtım gibi böylesi bir kitabı okuyunca anlayabileceğimi pek sanmıyordum açıkçası.Okudum,anladım ama elbette yerine oturmayan bi şeyler vardır.Dolayısıyla birkaç yıl sonra kesinlikle tekrar okuyacağım kitaplardan birisi.
Biliyorsunuzdur ki George Orwell ve Aldous Huxley Biz kitabından esinlendiler ve bu esinlenme sonucunda 1984,Huxley ise Cesur Yeni Dünya kitabını yazdı.Ben bu iki kitabı da okudum.Zaten edebiyat ve felsefe dünyasında sürekli duyduğum bir tartışma olan ve her yerde karşıma çıkan gelecek ihtimallerini görmüş oldum.Açıkçası bu üç kitabı karşılaştıracak olursam geleceğe en yakın olan 1984 bence.
Daha önce diğer iki kitabı da okuduğum için üç kitabı bol bol karşılaştırma fırsatım oldu."Biz" kitabından çoğu sahne veya çoğu konu 1984 ve Cesur Yeni Dünya kitabına konu olmuş durumda.Konu olmasa bile ucundan bile olsa değinilmiş.Eğer "Biz" kitabını okuyacaksanız ilk önce 1984 ve Cesur Yeni Dünya'yı okumanızı öneririm.
Kitaptaki ana karakterimiz bir matematikçi.Şu an bir lise öğrencisi olduğumu ve matematik dersi gördüğümü göz önünde bulundurursak matematik ile alakalı terimlerin olduğu kısımlarda çok eğlendiğimi söyleyebilirim.Matematikle arası kötü olan öğrenciler oralarda ne denli eğlenir bilemeyeceğim ama.
İnsanların bir isimlerinin olmaması kitapta beni şoke eden şeylerden ilkiydi.Ayrıca cinsel ilişki açısından Cesur Yeni Dünya kitabı ile çok benzer olduğu açık bir şekilde gözler önüne serilmiş durumdaydı.Sonu itibariyle de üç kitap(1984,Biz,Cesur Yeni Dünya) da aynı diye düşünüyorum.
Sonuç olarak okumanızı tavsiye edebilirim.Okuduktan sonra tartışabiliriz üç kitap arasındaki benzerlik ve farklılıkları.Çok memnun kalırım.
Kitapla kalın!
Puan vermedi·224 syf.·
2025 17. kitabı
Daha önce Orwell’in 1984 ve Huxley’in Cesur Yeni Dünya adlı distopyalarını okumuş biri olarak, Biz benim için bambaşka bir deneyim oldu. Orwell’in dünyasında sürekli bir baskı ve korku varken, Huxley’in dünyasında bireyler hazlarla uyuşturuluyordu. Zamyatin’in kurguladığı dünya ise ikisinin ortasında, tamamen matematiksel ve mekanik bir düzen üzerine inşa edilmişti. Kitap boyunca hissettiğim şey, bireyin bir sayıdan ibaret olduğu bir sistemde özgürlüğün nasıl bir tehdit olarak algılandığıydı.
Roman, tamamen şeffaf şehirlerde, bireylerin isim yerine numaralarla çağrıldığı, düzenin mutlak olduğu bir toplumda geçiyor. Ana karakterimiz D-503, başlarda bu sistemin kusursuz olduğuna inanan bir mühendis. Ancak, E-330 adlı gizemli kadının hayatına girmesiyle birlikte, iç dünyasında büyük bir çatışma başlıyor. Önceden düzenli ve mantıklı düşündüğünü sanan D-503, zamanla duygu ve özgürlük kavramlarını keşfetmeye başlıyor.
Kitap, bireyselliğin yok edildiği, insanların adeta robot gibi yaşadığı bir düzeni eleştiriyor. Devletin, insanların özgürlüklerini ellerinden alıp onları tamamen kontrol edilebilir varlıklara dönüştürmesi fikri, günümüz dünyasında da düşündürücü bir nokta olarak karşımıza çıkıyor.
Zamyatin’in dili oldukça farklı ve deneysel. Kitap, D-503’ün yazdığı günlüklerden oluştuğu için, karakterin psikolojik değişimi anlatım tarzına da yansıyor. Başlangıçta sistemli, mantıklı ve düzenli bir dil kullanılırken, olaylar ilerledikçe anlatım giderek daha dağınık, kaotik ve duygusal bir hale geliyor. Bu durum, D-503’ün zihinsel dönüşümünü birebir hissetmemi sağladı.
Başlangıçta dili ve anlatımı biraz zorlayıcı bulsam da, alıştıktan sonra bu üslubun romanın ruhuna ne kadar uygun olduğunu fark ettim. Zamyatin, klasik bir anlatım yerine, okuyucunun karakterin zihninde
Puan vermedi·224 syf.·
2023 4. kitabı
Kitapçı abinin tavsiyesiyle okumaya başladığım kitaptı. Kitabı Cesur Yeni Dünya ile çok benzettim.
26. yüzyılda insanın “ben” liğinden uzaklaştırılıp “biz” olması… İnsanların adlarının değil, numaralarının olması.. Dört kare bir cam odada devlet tarafından verilen kurallarla yaşamak… Cinsel hayat için izin belgesi almak.. Birine aşk, sevgi beslemenin hastalık olduğu bir yaşam…Okurken beni saran ve devamını merak ettiğim kitap olduğu için kısa sürede bitirdim fakat sonunu böyle beklemiyordum… Buradan kitapçı abiye teşekkürlerimi iletiyorum.
Puan vermedi·224 syf.·
2021 6. kitabı
Distopik tarzda yazılan kitaplar,çevrilen filmler beni hep ürkütmüştür.Ürkmeme rağmen okumaya ve izlemeye devam ediyorum çünkü bu ürkme beni daha iyiye ve doğruya gitmek adına motive ediyor.Jack London Demir Ökçe,Margaret Atwood Damızlık Kızın Öyküsü,Ray Bradbury Fahrenheit 451,Aldous Huxley Cesur Yeni Dünya,George Orwell 1984 okuduğum distopya tarzı kitaplar.
Tüm bu kitapların ve diğer yazılan kitapların atası sayılan Yevgeni Zamyatin'in yazmış olduğu ve bu türün ilk örneklerinden biri sayılan Biz kitabını okudum.26.yüzyılda geçiyor.Karakter,bilinç ve özgür irade yok.Matematiksel bir temel kullanılıyor ve her şey verimlilik üzerinden ilerliyor.Duygudan yoksun insanlar,arzu ve isteklerin yok sayıldığı bir dünya ve bu dünyanın insanları birey olmayı unutmuş,toplumun ihtiyacına dönüştürülmüş.Devletin tek gücü kabul edilen yönetici Velinimet.Farklı düşüncelere asla yer yok.Tek bir doğru ve tek bir gerçek var onu da ancak Velinimet belirliyor.Herkes aynı anda kalkıyor,yemek yiyor,çalışıyor ve uyuyor.Evler tamamen camla kaplı herkes birbirini görebiliyor.Evlilik yok.İsteyen istediği kişiyle belirli zaman dilimleri içerisinde cinsel birleşme yaşayabiliyor.Aile kavramı yok.Doğan çocuklar Velinimet'in himayesinde.Ne ürkütücü değil mi?Umarım şuan yaşadığımız dünya böyle bir dünyaya dönüşmez :(
Yevgeniy Zamyatin 1884 yılında Rusya’da dünyaya gelmiş,10 Mart 1937’de ise sürgüne gittiği Paris’te vefat etmiştir. Rus edebiyatçı ve oyun yazarı Zamyatin,ihtilal sonrası dönemin parlak yazarları arasında yer alır.Biz romanı 1915 Rus Devrimi ile getirilen komünizme karşı ağır bir eleştiri olarak görülür.Zamyatin eserini 1920 yılında hapishanede yazmış.1924 yılında İngiltere'de yayımlanmış.Kendi ülkesinde ise ancak 1988 yılında yayımlanıyor.
sistemin çarklarına karşı1000Kitap
Kitapta her alanı denetlenen, tehlike olarak görülen şeylerin henüz kaynağındayken tamamen asimile edildiği bir dünyayı kurgulanmış. Kusursuz işleyen çarklardan oluşan bir makinaya benzeyen bu sistemin dişlileri arasından kurtulmaksa imkansız olmuş. Aslında totaliter rejimlerin sistematiğini son derece karamsar bir tablo içinde gayet güzel betimliyor. Bilim kurgu ve distopya romanları sevmeyenler için okunması biraz güç olabilir. Kitapta insanların isimleri yok, bunun yerine herkese bir harf ve sayılardan oluşan isimler verilmiş. Kendisinden sonra yazılan George orwell '1984' ve Huxley 'cesur yeni dünya'kitapları için ilham kaynağı olmuş.Bilim kurgu sevenlerdenseniz kaçırmamanız gerektiğini düşünüyoruM. Okumak için bu kadar geç kaldığıma üzüldüm diyebilirim.
Kitabımız bir nevi günlük gibi yazılmış. Her bölüm bir gün aslında ve baş kişimiz D-503 tarafından içten bir şekilde yazılıyor.
Kendimi 1984'ün eski bir versiyonunu okur gibi hissettim. Karakterler ve olaylar bir yere kadar aynıydı desem yeridir. Sonlara doğru ufak farklılıklar başladı ama bu önsözde anlatılıyordu zaten ve büyük fark yoktu aslında.
1984'ü çok sevdiğim düşünülürse bu kitabı da çok sevdim. 1984'ü okuyup sevdiyseniz bu kitabı da çok seveceksiniz. Henüz okumadıysanız önce bu kitabı okuyup sonra 1984'ü okursanız bence daha sağlıklı olur.
2023’ün ilk kitabını, ilk distopik eserle okumuş oldum. Rus yazar Yevgeni Zamyatin’in 1920 yılında kaleme aldığı ve kendi ülkesinde 1988 yılında yayımlanan eseri “Biz”. 1984 ve Cesur Yeni Dünya kitaplarına ilham olma niteliği taşıyor. Yine son zamanlarda okuduğum Ayn Rand’ın distopik, bilimkurgu olarak geçen “Ego” isimli kitabı da “Biz” kitabını anımsattı. Karakter isimleri, olay örgüleri açısından epey benzerlikler var. Muhtemelen o da Zamyatin’den etkilenen yazarlar arasında.
Kitabın konusu saydam cam duvarlar arkasında yaşayan toplumun biz olarak yaşaması, kendinden, çevreden, dünyadan bihaber bırakılması, tek elden yönetilmesi, cinsel ihtiyaçlarını yönetimin belirlediği şekilde giderilmesi gibi ana konular işlenmiş.
Kitabı okurken başlarda çok zorlandım çünkü çok soyut geldi. Matematik terimleri üzerinden anlatılan birçok konu var. Fransız yönetmen Alain Bourret tarafından 2016 yılında sinemaya uyarlanan kısa film "The Glass Fortress"ı izledikten sonra biraz daha taşlar yerine oturdu. Merak edenlere tavsiye ederim.
Puan vermedi·224 syf.··
Beğendi
·2020 80. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 09 Aralık 2020 15:44
Özgürlüğünün acısını çekenlere...
Bir solukta..
.
Bir birey olmanın, bir şey hissedenenin, hissetmekten korkanın kitabı..
.
Cennetten kovulmayanların...
Yazar Hakkında
Yevgeni İvanoviç ZamyatinYazar · 14 kitap
Yevgeniy İvanoviç Zamyatin (Rusça: Евгений Иванович Замятин) (1884 - 1937), Rus yazar. Distopik bir geleceği konu alan "Biz" (Rusça: Мы) isimli romanıyla ünlenmiştir.
Hayatı
1 Şubat 1884 Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg (Leningrad) Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında, birinci Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906 - 1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin isyanı olduğu sıralarda Odessa’da bulundu.
İlk Hikayesi “Yalnız” 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan “Uyezdnoye” (Gezisel, gezi hikâyeleri) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi “Na Kuliçkah” (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır.
1916-1917 yıllarında İngiltere’de Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken izlenim sahibi olduğu İngiliz hayatı hakkında “Ostrovityane – Adalılar” adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerinin ve diğer muhtelif gemi yapım işlerinde görev aldı.
1920'lerde “Serapionlar Kardeşliği” yazın topluluğunun üyesi oldu. “Mağara”, “Rus” ve “En Önemli Hakkında” bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda “Bit” ve “Atilla” piyeslerini yazdı. 1920 yılında en çok ses getiren ve batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz adlı romanını yazdı. Roman ilk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlandı. 1929 yılı sonrasında, 1988’de “Biz” kendi dilinde yayımlanana kadar Zamyatin’in eserleri Sovyetler birliğinde hiç yayımlanmadı. George Orwell’in ünlü eseri 1984’ü yazarken “Biz” den etkilendiği yorumları yapılmıştır.
1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris’e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak Sovyet vatandaşlığından çıkmadan orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris’te öldü. Son eseri “Tanrı’nın Sopası” ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri
Romanları
Biz (roman) (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi
Kısa öyküleri ve hikayeleri
Yerel Hikayeler (1912)
Uzaklarda (1913)
Alatır (1914)
Adalılar (1917)
İnsan Avcısı (1918)
Kuzey (1918)
Nisan (1912)
Yolsuz (1913)
Üç Gün (1913)
Afrika (1916
Resimler (1916)
Bilim Şehidi (1916)
Göz (1917)
Kadastro Memuru (1918)
İşaret (1918)
Günahkarların Kefili (1918)
Ejder (1918)
X (1919)
Yerazm’ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920)
Çocukça (1920)
Mamay (1920)
Mağara (1921)
Söz Çurigin’e Veriliyor (1922)
Yamyamlar. Tanrı’nın Kilisesi. (1922)
Rus (1923)
En Önemli Hakkında (1923)
Yola (1928)
Taşkın (1929)
Tanrının Sopası (1935)
Diğer eserleri
Herbert Wells (1922)
Moskova - Peterburg (1933)
