Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 54 dk.
Sayfa Sayısı:
208
Basım Tarihi:
Aralık 2018
İlk Yayın Tarihi:
1924
Yayınevi:
Dorlion Yayınları
Orijinal Adı:
Мы [Mıy]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786052492000
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
30 diğer baskı · Tümünü Göster
Biz
4.328 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2020 · 256 s.
Biz
3.915 okunmaİthaki Yayınları · Ekim 2021 · 248 s.
Biz
783 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022 · 232 s.
Biz
462 okunmaAyrıntı Yayınları · 23 Temmuz 2018 · 224 s.
Biz
397 okunmaDorlion Yayınları · Aralık 2018 · 208 s.
Biz
359 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2022 · 232 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Biz, Rus yazar Yevgeni İvanoviç Zamyatin'in 1920'li yıllarda kaleme aldığı, ilk ütopya karşıtı roman olarak Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünya'sına ve George Orwell'in 1984 isimli romanlarına esin kaynağı olmuş, yazarın kendi ülkesi Rusya'da ise ancak 1988 yılında yayımlanabilmiş bir roman.
Kitap 1920'ler de yazılıyor ve 26. yüzyılda, insanların doğadan, kendi benliklerinden ve birbirlerinden koparıldığı bir ortamda, insanların isimlerinin yerini numaraların aldığı, saydam cam duvarlar arasında yaşanan her şeyin kameralarla kaydedildiği, insanların çiftleşme zamanlarını ve kiminle çiftleşebileceğini bile sistemin düzenlediği, seçimlerin göstermelik yapıldığı, Velinimet'in yönettiği Tek Devlet adlı ülkenin distopik atmosferinde geçiyor.
Özgürlüklerin kısıtlandığı hatta olmadığı, gelişmiş standartlara rağmen baskıcı ve totaliter bir iktidarda mutlu mesut yaşayanların yanısıra bu düzenden memnun olmayanlarında var olduğu bir roman Biz.
Hikayenin başkahramanı mimar D-503'ün her gün olan biteni yazdığı kayıtlardan okuyoruz Tek Devlet'te olan bitenleri. D-503 ve I-330'un aşklarını, İntegral'in yapımını, Velinimet'e karşı mücadeleyi. Biz, başlarda okurken beni biraz zorlasa da sonrasında severek okudum kitabı. Kitap adeta matematik üzerine kurulmuş gibi. Pek çok matematik terimi kullanılıyor, karakter isimleri sayılardan oluşuyor, gülümseme bile diküçgene benzetiliyor:))
Zamyatin'in Biz romanı 2016 yılında Fransız yönetmen Alain Bournet tarafından kısa film olarak sinemaya da uyarlanmış "The Glass Fortress" adıyla. Böyle bir hikaye için 30 dakikalık oldukça başarılı bir kısa film olmuş. Ama filmi kitabı okuduktan sonra izlemek daha anlamlı olacağı kanaatindeyim. İzlemek isteyenler için linki buraya bırakayım.
youtu.be/PQ6Au4BzFMQ
Biz, distopya, bilim kurgu ve
Yevgeni İvanoviç Zamyatin yazar, kitabını 1920 yılında yazmış ve kendi ülkesinde uzun bir süre yasaklanmıştır. Her ne kadar kitabı okurken, beklentililerimi karşılamadığı hissine kapılsamda, yazıldığı dönemi ve ilk anti-ütopya eserlerinden biri olduğunu düşününce bütün eksi yönlerini bir kenara koyarak okumaya başladım.
200 yıl savaşları olmuş ve dünya Tek Devlet’in çatısı altında birleşmiştir. Bu savaşın sonunda insanlar bir tercih yapmalıdır: Özgür bir mutsuzluk mu yoksa özgür olmaksızın mutluluk mu? Hedef, insana dair bütün duyguların minimize edilmesi, misyon ise insanı makineleştirmektir. İnsanların her şeyi çizelge ile bellidir: Çalışma saatleri, spor saatleri, yat saati, kendilerine ayıracakları saat, cinsellik saatleri gibi. Çocuklar uygun genetiğe sahip olmak şartı ile Tek Devlet tarafından laboratuvar ortamında üretilmektedir ve insanların isimleri yerine numaraları bulunmaktadır.
Kitap, tek devletin matematikçisi ve Tek Devletin misyonunu uzaya tanıtacak olan İntegral adlı uzay aracının mimarı, D-503 ün tuttuğu günlüklerden oluşmakta, bu günlüklerden mutlak güç Tek Devlete olan hayranlığı ile başlayıp, I-330 ile tanıştıktan sonraki kafa karışıklıklarımı anlatmaktadır. Bu günlükleri okurken bazen bağlantılar kopabilmekte, kitabın akıcılığı bozulabilmektedir.
Her ne kadar çok fazla ortak noktası olmasa da, kitabı okurken, sizlere okumanız için tavsiye edeceğim. 
Son ve İlk İnsanlar kitabı aklıma geldi. Bu kitap, 1930 yılında yazılmış, aralarında 10 yıl gibi kısa bir zaman vardır.
Biz insanlığın evrelerini değil bir devrimden bahsederken, Son ve İlk İnsanlar insanlığın 2 milyar yıl içinde geçirebileceği evrimlerden, dünyamızın sonundan, diğer gezegenlerde yaşamlardan ve insanın ulaşabileceği en son basamaktan bahsetmektedir.
Sizlere tavsiyem bu iki kült eseri de kafanız rahat bir
Çok sevdiğim ve benim için Çok değerli bir arkadaşımın hediyesi ve kendisi kadar değerli bir hediye.
Türünün ilk örneği olan ve kendidinden sonra bir çok yazara esin kaynağı olan bir kitap.
Devrim sonrası Sovyetler birliğinde yazılmış bir eser ve uzun süre yasaklı kalmış.
Eserin konusu 26 yüzyılda totoliter bir rejimde geçiyor.
Bireylerin ismi olmadığı ve numaralama metodu ile her vatandaşın bir kodu var. Şeffaf bir ortamda yaşıyorlar, her şey devletin kontrolünde ve iradesinde, müzikten sekse kadar her şey devlet denetiminde ve kontolünde. Totoliter rejimin bireyleri ne kadar makineleştirdiğini ve kontrol altında tutup bütün özgürlükleri yasakladığını çok güzel anlatmış. Bir matematikçi olan ve yaşadıkları yerin mimarının dışardaki hayatın varlığının öğrenmesi ile kendini bir mücadelenin içinde bulur.
Çevirisinin iyi olmaması yüzünden bazen aynı sayfayı bir iki defa okumak zorunda kalsamda severek okudum.
Gerçekten bir çok kitaba neden kaynak olduğunu okuyunca daha iyi anladım.
Herkesin saydam evlerde, aynı saatte uyuyup aynı saatte uyandığı, insanların isimlerinin sayılardan oluştuğu, cinsel ilişkinin bile devletin kontrolü altında olduğu, insanların gün içinde kendine sadece iki saat ayırabildiği bir dünyada; ana karakterin bu iki saat içinde yazdığı 40 kayıttan oluşan bir kitap.
Bir çırpıda okunabilecek bir kitap değil çünkü kayıtlar arası kopukluklar, yarım cümleler ve matematiksel çok fazla kavram var bu yüzden okuması biraz zordu sanki. Fakat George Orwell, Aldous Huxley gibi yazarların etkilendiği bu kitabı okumalıydım mutlaka. Etkilendiğimi söyleyebilirim.
Maalesef kitap ilk çıktığında (1924) Rusya'da yasaklanmıştır ve Yevgeni Zamyatin kitabın kendi ülkesinde yayınlandığını göremeden ölmüştür. Kitap Rusya'da 1988'e kadar yayınlanmamış.
Ütopya türünün ilk kitabıdır. Cesur Yeni Dünya , 1984 kitaplarına ev sahipliği yapmış olan bir eser. Bu kitaptan esinlenerek yazılmış o iki kitaplarda
Kitabın konusu temel olarak hiç kimsenin kendi düşüncelerine sahip olmamasını aktarıyor. Herkes tek bir iktidara, tek bir devlete bağlı. Buna da "velinimet" diyorlar. Bu devletin toplumun da yaşayan herkes insan robot. Hiç kimse ne olduğunu, kim olduğunu bilmiyor. Ve bu toplumun kurallarına göre yaşamaya çalışıyorlar. Eğer kurallara uymazlarsa, sizi yok eden bir robot var. İşte bu velinimet. Hani şu toplumu da tek bir yöneten robot dediğim kişi. Kimsenin adı yok. Kahramanımız adı D-503. İsimler bunlarla ibaret.
Herkes cam fanuslarda yaşıyor. Özel hayat diye bir şey de yok haliyle. Fanusunuza giren çıkan herkesi , herkes görüyor. Zaten belirli kişilerle görüşebiliyorsunuz. Peki cinsellik nasıl oluyor ? Diyelim ki; biriyle birlikte olmak istediniz, sizi eleştirdikleri kişi kimse onunla oluyorsunuz. Yani seçme hakkınız da yok . Buda 15-25 dakka süreyle sınırlı. Zevkine değil ihtiyaç için tanınmış bir şey yani. İşte bu konuların ışığında olan kahramanımızın gözünden okuyoruz bunları.
Bir başkaldırma olarak kendisini , velinimete adamış biri. Birgün yolda giderken bir kadınla karşılaşır ve kadının ona yanaşarak, onunla birlikte olmak istediğini söyler. Buna şaşırır D-503. Çünkü bu kadınla eşleşmemişti. Buda nerden çıktı derken kendini birden betonarme bir eve davet edilmiş bulur ve hiç beklenmedik bir anda kitabın finaline sürüklenirsiniz.
Bu tarz kitaplar okumayı seviyorsanız , ve bu tek devlet size bir yerlerden bir şeyler çağrıştırıyorsa okumanızı tavsiye ederim. Ama önce başta söylediğim iki kitapları okursanız daha iyi kavramış olursunuz
Sevgiyle ve kitapla kalın
Puan vermedi·208 syf.··
Beğendi
·2021 57. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 24 Eylül 2021 17:17
“Biz”
“Yevgeni Zamyatin”
📚📚📚
Distopik eserlerin atası kabul edilen, “Cesur Yeni Dünya” ve “1984” eserlerine ilham verdiği düşünülen, Sovyetler Birliği Dönemi yazarlarından Zamyatin’in en bilinen eseri ve tek roman çalışması özelliği taşıyan kült eseri…
📚📚📚
Bireyselliğin yok olduğu, insanlara isim değil numara verildiği,tüm Dünya insanlarının “Tek Devlet” çatısı altında toplandığı, şahsi zevklerin ve isteklerin tamamen sınırlandırıldığı - bu şekilde insanlara Cennet’in sunulduğuna inanıldığı- , 8 saat uyuma zorunluluğu ve 4 kişilik sıra halinde yürümenin zorunluğu olduğu, insani gerekliliklerin denetim altında tutulduğu, “Cam”dan yapılar ile mahrumiyetin ortadan kaldırıldığı, Dünya dışı varlıklara mutluluk götürmek -zoraki de olsa - amacının güdüldüğü, Erdemin ve Ahlakın dahi matematikle izah edilmeye ve düzenlenmeye çalışıldığı , ilk olmasını açısından oldukça etkileyici bir anti-ütopya eseridir…
📚📚📚
1921 yılında yazılan, 1924 yılında Birleşik Krallık’ta yayımlanan eser, yazarın kendi ülkesinde ancak 1988 yılında Rusya’da okurlarla buluşur…
📚📚📚
Şahsi görüşüm bu eserin “1984” ve “Cesur Yeni Dünya” eserinden daha zayıf kaldığı fakat verdiği mesajlar açısından okunmaya değer olduğudur…
📚📚📚
Distopik eserleri seviyorum diyenler için tabii ki mutlaka okunması gereken bir eser… distopik eserlerin tarihi gelişimini görmek açısından oldukça yararlı da…
📚📚
“Biz”olmasaydı George Orwell’ in
“1984 “adlı romanı da var olmazdı. Zamyatin ‘ in En ünlü anti-ütopya eserinden biridir.
Zamyatin ‘ e göre başka bir dünya bireyselliğin olduğu bir dünya artık suç.
Cesur Yeni Dünya'dan önce...
1984'ten önce...
Fahrenheit 451'den önce...
BİZ vardı.
Yevgeni Zamyatin’in BİZ’i, bu türün miladı kabul edilir. O yüzden beklentisi çok olan, bu kadar ünlü olmasına rağmen ülkemizde az bilinen bir eserdir.
George Orwell, Aldoux Huxley ve daha birçok yazara ilham vermiş olan Biz'de, Velinimet'in yönettiği Tek Devlet adlı bir yapıyla karşılaşırız. Tek Devlet'te bireyler yoktur, sayılar vardır. Hayat kusursuz eşitlikteki bir denklem gibi, matematiksel bir kesinlikle sürmektedir. İnsanların ilkel tutku ve güdüleri bastırılmıştır. Doğaya bile boyun eğdirilmiş ve Doğa, Yeşil Duvar'ın ardına sürülmüştür.
Neredeyse her sayfada tek devlet, tek millet, tek bayrak, tek adam övülüyor. Geleceğin sadece buna bağlı olduğuna, eski dünyanın insanlara özgürlük vererek aslında kötülük ettiği ve her şeyin tek adam altında ( Velinimet ) birleşmesi gerektiği, bunun olması gereken bir şey olduğu insanların beyinlerine kazınıyor.
Devletine bağlı olman sana yetmez, devlet sana bağlı değildir, devlet çoğula bağlıdır. Çoğul ses çıkarmazsa TEKİL tek başına ölür gider. Yeni bir çoğul doğar ve tekiller yine ölür gider.. Ne demişler Devlet bir sobadır...!
BİZ’e ait Tek Devlet seni tek tip bir hayata mahkum eder. Ne yiyeceğine ne giyeceğine karar verir. Dışarıda ne kadar kalacağına, kiminle ilişki kuracağına, ne zaman yatıp ne zaman kalkacağına karar verir! Tek Devlet seni sen olmaktan alıp, Sen olmayan bir makineye dönüştürür. Özünde ki Ruhu parçalar ve seni düşünemeyen bir varlık adında ki yokluğa dönüştürür…!
Biz Tutsak özgürleriz.. İnsan, ona dayatılanı bilmeli, anlamalı, düşünmeli, fikir beyan edebilmeli, her şeye evet veya hayır yerine böyle olsa, şöyle olsa diyebilmelidir. İnsan düşünür… Düşünen insan üretir.. Üreten insan gelişir.. Gelişen insan neye
Gelecekte bir gün gelecek.Distopya
Aldous Huxley'in Cesur Yeni Dünyasına ve George Orwell'ın 1984'üne ilham olduğu söylenen "Biz" romanını bu iki kitaptan sonra okudum. Söylemem gerekir ki Yevgeni Zamyetin gerçekten bu iki yazarı da etkilemiş bence. Bu üç Distopya eseri arasında dili bana en ağır gelen roman "Biz" oldu, kullanılan matematik terimleri dili daha da ağırlaştırılmış.
Kurgu çok güzel ve 1921 yılında yazıldığını düşünürsek çok orijinal, dünya da günümüzden yüzyıllar sonra artık nüfus yüzde 80 azalmış ve tek devlet hüküm sürüyor, devletin başında da "Velinimet"olarak isimlendirilen ve her sene oybirliği ile tekrar seçilen ve artık Tanrı yerine konulan bir lider var, bu yeni dünya da insanlar camdan evlerde yaşıyorlar ve devlet cam evleri devamlı izliyor, rüya görmek, hayal kurmak ve hatta bir ruha sahip olmak bile hastalık kabul ediliyor.
Roman, D503 isimli devlete sonuna kadar sadık ve İntegral isimli aracın mimari tarafından anlatılıyor, tahmin edeceğiniz gibi isimler yok çünkü artık insanlar sadece bir numaradan ibaret...
Yevgeni Zamyatin'in kitabı Rusya' da yasak olduğundan önce İngilizce basılıyor ve daha sonra yasa dışı olarak Rusya'da ingilizce ceviriden ve Zamyatin'in bilgisi olmadan basılıyir ve dağıtılıyor hatta yazar bu sebeple de ceza evinde kalıyor bir süre. Daha sonraki yıllarını ölene kadar yurt dışında geçiriyor ve ancak "Biz" kitabı öldükten yıllar sonra Rusya'da resmi olarak basılabiliyor.
George Orwell 1984’e ilham almak için en güzel kitabı seçmiş…Kitabı çok geç bitirdim. Çok daha çabuk okumalıydım ki aralarda kopmalar yaşanmasın. D-503’ün çocuksuluğu ve saflığı kitabı daha bi değerli kıldı. Ve sonunda yaşananın nasıl da bir heyecanın bitmesine sebep olmuş. I-330’un çabasına hayranım ve o inanmış adanmışlığına… Beklenen şekilde biten bir kitap ve maalesef kimsenin hoşuna gitmeyecek…
Yazar Hakkında
Yevgeni İvanoviç ZamyatinYazar · 14 kitap
Yevgeniy İvanoviç Zamyatin (Rusça: Евгений Иванович Замятин) (1884 - 1937), Rus yazar. Distopik bir geleceği konu alan "Biz" (Rusça: Мы) isimli romanıyla ünlenmiştir.
Hayatı
1 Şubat 1884 Tambov Vilayeti'nin Lebedyan ilçesinde bir rahibin oğlu olarak doğdu. 1902'de takdirname ile bitirdiği Voronej Lisesi'nin ardından 1908 yılında Petersburg (Leningrad) Gemi Mühendisliği Enstitüsü'nden mezun oldu. Öğrencilik yıllarında, birinci Rus devrimi zamanlarında devrim hareketlerinde yer aldı. 1906 - 1911 yılları arasında kanun kaçağı olarak yaşadı. Potemkin isyanı olduğu sıralarda Odessa’da bulundu.
İlk Hikayesi “Yalnız” 1908 yılında Eğitim dergisinde yayınlandı. İlk büyük edebi başarısını 1911 yılında yayınlanan “Uyezdnoye” (Gezisel, gezi hikâyeleri) ile kazandı. 1914 yılında yayınlanan savaş karşıtı hikâyesi “Na Kuliçkah” (Çok Uzaklarda) nedeniyle kovuşturmaya uğradı, tutuklandı ve yargılandı, eserin basıldığı derginin ilgili sayısı toplatıldı. Bu iki eser de dönemdaşı ünlü Rus yazar Maksim Gorki’den de iltifatlar almıştır.
1916-1917 yıllarında İngiltere’de Rus buz kırıcı gemilerinde çalışırken izlenim sahibi olduğu İngiliz hayatı hakkında “Ostrovityane – Adalılar” adlı eseri yayınlandı. 1917 sonbaharında Rusya’ya döndü. Maksim Gorki tarafından davet edildiği Dünya Edebiyatı Topluluğu’nda, İngiliz ve Amerikan edebiyatından sorumlu yayın kurulu üyesi olarak görev aldı. Aynı yıllarda esas mesleğinde de başarılı çalışmalarda bulundu Ermak, Krasin gibi buz kırıcı gemilerinin ve diğer muhtelif gemi yapım işlerinde görev aldı.
1920'lerde “Serapionlar Kardeşliği” yazın topluluğunun üyesi oldu. “Mağara”, “Rus” ve “En Önemli Hakkında” bu dönem eserlerindendir. Aynı yıllarda “Bit” ve “Atilla” piyeslerini yazdı. 1920 yılında en çok ses getiren ve batı edebiyatında ilk ütopya karşıtı roman olarak nitelendirilen Biz adlı romanını yazdı. Roman ilk olarak 1924 yılında İngiltere’de yayınlandı. 1929 yılı sonrasında, 1988’de “Biz” kendi dilinde yayımlanana kadar Zamyatin’in eserleri Sovyetler birliğinde hiç yayımlanmadı. George Orwell’in ünlü eseri 1984’ü yazarken “Biz” den etkilendiği yorumları yapılmıştır.
1931 yılında kendi isteği üzerine Stalin tarafından verilen Sovyetler Birliği dışına çıkış izni ile Paris’e yerleşti. Ölümüne kadar bir göçmen olarak Sovyet vatandaşlığından çıkmadan orada yaşadı. Zamyatin ağır bir hastalık geçirerek 1937 yılında Paris’te öldü. Son eseri “Tanrı’nın Sopası” ölümünden sonra 1938 yılında yayınlanmıştır.
Eserleri
Romanları
Biz (roman) (1920), Versus Kitap, Haziran 2009, Çev. Algan Sezgintüredi
Kısa öyküleri ve hikayeleri
Yerel Hikayeler (1912)
Uzaklarda (1913)
Alatır (1914)
Adalılar (1917)
İnsan Avcısı (1918)
Kuzey (1918)
Nisan (1912)
Yolsuz (1913)
Üç Gün (1913)
Afrika (1916
Resimler (1916)
Bilim Şehidi (1916)
Göz (1917)
Kadastro Memuru (1918)
İşaret (1918)
Günahkarların Kefili (1918)
Ejder (1918)
X (1919)
Yerazm’ın Nasıl İyileştirildiği Hakkında (1920)
Çocukça (1920)
Mamay (1920)
Mağara (1921)
Söz Çurigin’e Veriliyor (1922)
Yamyamlar. Tanrı’nın Kilisesi. (1922)
Rus (1923)
En Önemli Hakkında (1923)
Yola (1928)
Taşkın (1929)
Tanrının Sopası (1935)
Diğer eserleri
Herbert Wells (1922)
Moskova - Peterburg (1933)
