Yaşayamamış olmanın ızdırabı üzerineEdebiyat
Ölümün kıyısında çektiği acılar değildi onu inciten, yaşayamamış olmanın pişmanlığıydı böylesine kıvranmasına sebep olan.
"Ya gerçekten de yaşamın gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışsa?.." (Konusu)
Doğrusu yaşamı boyunca ölümü hiç düşünmeyişini fazlasıyla yadırgadım. Hiç mi bir şey hissetmemişti hayatı boyunca? Ölümü en sevdiğimle tanıdığımdan herhalde hep zihnimin bir yerlerinde yaşayamama korkusunu yaşarım, ölmekten çok,.
"...Kiesewetter’in Mantık kitabındaki “Gaius* insandır, insanlar ölümlüdür, o zaman Gaius da ölümlüdür” şeklindeki tasım örneği ona ömrü boyunca doğru gelmişti, ama hep Gaius bağlamında; kendisiyle hiç ilintisi olmadan. Evet hep Gaius insandı, ama sıradan bir insandı, o bakımdan da bu önerme onun için tümüyle doğruydu; ne var ki İvan İlyiç Gaius değildi, sıradan bir insan da değildi; o her zaman herkesten farklı, özel bir varlık olagelmişti. O Vanya’ydı**..."
*Gaius (Julius Sezar) insandır, insanlar ölümlüdür, o zaman Gaius da ölümlüdür. - Delirdim. Korkunç bir ego. -
**Rus kültüründe "Vanya", "Ivan" isminin samimi ve yaygın bir kısaltmasıdır. Bu kısımda, İvan İlyiç'in kendi varlığının özel ve farklı olduğunu vurgulamak için "Vanya" ifadesi kullanılmıştır.
Bana bir uyarı gibi hissettirmiş, ölümden çok yaşanmış olanın yanlışlığını düşündüren şahane bir Tolstoy kitabı. Uğruna yaşadığımız şeyler gerçekten uğruna yaşamamıza değer mi?
Biraz da anneanne üzerine düşünmeme ve onu anlamama sebep olmuştur.
"Bu yalan dışında, ya da bu yalanın sonucu olarak, İvan İlyiç’e en acı gelen şeylerden biri de hiç kimsenin ona onun istediği gibi acımamasısıydı: İvan İlyiç bazen, özellikle de uzun acı dönemlerinin ardından, bunu itiraf etmek ne kadar utanç verici de olsa, kendisine hasta bir çocuğa acınır gibi acınmasını istiyordu. "
Hastalıklı bir zihnin hastalıklı ölümü.
Müthişti! Fazlasıyla vurucu ve etkileyici bir öykü. O kadar çok boğuldum ki okurken ölmesini ve bu ızdırabın bitmesini iple çektim adeta. Bir ömürü boşa geçirip ölüm döşeğinde boşa geçirdiğini fark etmenin ızdırabını iliklerime kadar yaşadım.
Çok büyük bir panik ve endişeye kapıldım. Koşmak istiyorum yaşamaya.
--- spoiler ---
"...kibarlığa aykırı bir olaya indirgendiğini görüyordu; Ivan İlyiç'in ömrü boyunca didindiği 'kibarlığa' aykırı!"
Bu kısım beni fazlasıyla etkiledi. Ömrü boyunca bir sınıf için yaşadı ve hastalandığında artık o sınıfa aykırı görüldü. Ölümüne hiç kimse üzülmedi bile! Onlar yerine, Ivan ilyiç yerine uzun bir süre üzüleceğim ölümüne.
O üst sınıfı karşılayacağı salonun perdeleri uğruna canından olması..
--- spoiler ---
İvan İlyiç'in Ölümü 
Lev Tolstoy
İvan İlyiç'in Ölümü Lev Tolstoy·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.