Okurken büyük ölçüde okuma zevki veren bir kitaptı. Gerek edindiği konu, gerek yazı dili oldukça iyi seçilmiş ve işlenmişti. Fatma Aliye öyle güzel bir konuyu öyle güzel işlemiş ki geçmişe dönüp o günlerde o eğitimi almak istedim. Ahmet Mithat tarafından yazılmış olan sunuş kısmında da belirtildiği gibi bu kitap bir roman değil daha çok bir tasvir. Eğer roman olarak yazılmış olsaydı birçok şey daha ayrıntılı işlenmiş olurdu muhtemelen. Ancak tasvir olarak yazılmış bu kitapta ayrıntıya girmeden, olaylar ana hatlarıyla ve belirli bir konuya odaklanarak ilerlemiştir. Ve Fatma Aliye bu eserde bize en çok da kız çocuklarının eğitiminin ne kadar önemli olduğunu göstermiştir.
İçerik açısından baktığımda da eski zamanlarda eğitimin ne kadar kıymetli ve güzel olduğunu görünce o dönemlerde verilen eğitime imrendim. Ve günümüz şartlarını düşünerek de biraz üzüldüm açıkçası.
Kitapla ilgili eleştireceğim noktaları düşündüğümde ise sadece sonunun eksik kaldığını söyleyebilirim. Ben Refet'in nerede ne yaptığını ve istediği hayata kavuşup kavuşamadığını öğrenmeyi çok isterdim. Ancak bu kitabı asla kötü yapmaz. Okuduğum en güzel ve zevk veren kitaplardan birisiydi. Okumayı düşünüp kararsız kalanlara kesinlikle tavsiye edebileceğim bir kitap.
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.