Nerede tükettim 29 yıldır ömrümü, benim rüyam neydi peki?Alıntı
Bazı kitaplar rahatınızı kaçırır, midenizi gerçekten bulandırmasa da kusmak istersiniz çünkü karın kaslarınıza ağrılar saplanır. İşte 
Çürümenin Kitabı öyle kitaplardan biri.. Bu kitabı herkes okusun istemem.. dimağının yüreği yetmeyenler eline dahi almasın.. Kâh pesimist kâh sorgulayıcı satırlara tanık olacağınız sayfalar öyle normal birinin kaldırabileceği türden cümlelerle döşenmiş değil.. Okurken tüm bunları ve daha fazlasını yaşamaya razıysanız hiç vakit kaybetmeden okuyun zira okumadan bir gün ya savaşa ya da apansız depreme yakalayabilirsiniz. Benden söylemesi, ben zaten okudum.
Neyse konumuza dönelim.. Evet, çürümenin kitabını okurken gerçekten rahatım kaçmıştı… Kitapta yazılanlar zaten hayatımla hemhaldi .. Satırları okumak keyfimi kaçırsa da zevk duyuyordum bundan adeta .. Çünkü 29 yıllık yaşamını sorgulayan bir insan için bundan daha haz verici bir şey olamazdı.. Ve hayatımı günden güne daha derinden sorgulamama sebep olan bu kitabı hem bir an önce okuyup bir daha görmemek istiyordum hem de içten içe bitmesin diye ağırdan alıyordum.. Evet ağırdan alıyordum çünkü kitapta tıpkı benim gibi yaşamın kıyısında intiharlarla yaşıyordu.. Bu kitap sayesinde yersiz mutsuzluğumun bilincine varmıştım .. 
Emil Michel Cioran o mükemmel filozof adam… Dünyadaki acıların anlamsızlığına her defasında değinse de insanın varoluşunun anlamı üzerine de bizi hunharca düşünmeye itip bunun imkansız oluşuna dair görüşlerini dayatır… Ona göre tüm bu yapıp etmelerimiz anlamsızdır zaten günün birinde yok olacak olan insanoğlunun varlığının da hiçbir anlam taşımadığı görüşlerini kitapta cömertçe yazmıştır …
Sizde benim gibi senelerdir varoluş kahrı çekiyorsanız ve bundan mütevellit huzursuzsanız bu kitap size bir nebze olsun iyi gelebilir lakin kanayan yaralarınızı tedavi etmeye bu kitap dahi çare değildir.. Sevgiler…
Çürümenin Kitabı öyle kitaplardan biri.. Bu kitabı herkes okusun istemem.. dimağının yüreği yetmeyenler eline dahi almasın.. Kâh pesimist kâh sorgulayıcı satırlara tanık olacağınız sayfalar öyle normal birinin kaldırabileceği türden cümlelerle döşenmiş değil.. Okurken tüm bunları ve daha fazlasını yaşamaya razıysanız hiç vakit kaybetmeden okuyun zira okumadan bir gün ya savaşa ya da apansız depreme yakalayabilirsiniz. Benden söylemesi, ben zaten okudum.
Neyse konumuza dönelim.. Evet, çürümenin kitabını okurken gerçekten rahatım kaçmıştı… Kitapta yazılanlar zaten hayatımla hemhaldi .. Satırları okumak keyfimi kaçırsa da zevk duyuyordum bundan adeta .. Çünkü 29 yıllık yaşamını sorgulayan bir insan için bundan daha haz verici bir şey olamazdı.. Ve hayatımı günden güne daha derinden sorgulamama sebep olan bu kitabı hem bir an önce okuyup bir daha görmemek istiyordum hem de içten içe bitmesin diye ağırdan alıyordum.. Evet ağırdan alıyordum çünkü kitapta tıpkı benim gibi yaşamın kıyısında intiharlarla yaşıyordu.. Bu kitap sayesinde yersiz mutsuzluğumun bilincine varmıştım .. Emil Michel Cioran o mükemmel filozof adam… Dünyadaki acıların anlamsızlığına her defasında değinse de insanın varoluşunun anlamı üzerine de bizi hunharca düşünmeye itip bunun imkansız oluşuna dair görüşlerini dayatır… Ona göre tüm bu yapıp etmelerimiz anlamsızdır zaten günün birinde yok olacak olan insanoğlunun varlığının da hiçbir anlam taşımadığı görüşlerini kitapta cömertçe yazmıştır …
Sizde benim gibi senelerdir varoluş kahrı çekiyorsanız ve bundan mütevellit huzursuzsanız bu kitap size bir nebze olsun iyi gelebilir lakin kanayan yaralarınızı tedavi etmeye bu kitap dahi çare değildir.. Sevgiler…·
144 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.