Kitabi alma aşamasında; toplumun o baskını ister istemez üzerimde hissederek girmistim kitap evine. Ama bir yandan da icimde gurur hissiyatı uyanıyordu. Kitaba baslamadan önce çok beklentim yoktu, nitekim okumayı bitirdikten sonra da devamı olsun isteği barındırmadım. Ama kitabı okurken içinde kayboldum diyebilirim. Demirtaş'ın ince bir mizah anlayışı olduğu zaten belliydi. Kitapta da bunu rahatça görebiliyoruz. Kitaptaki hikayeleri okurken bir yandan dudaklarımda küçük bir tebessüm bir yandan da acı bir sırıtış beliriyordu. Derin bir anlatım olmadığından karşınızda oturup muhabbet edermiş gibi bir havası vardı kitabın. Okunacak bir eser ve niye okudum gibi pişmanlık duygularına hakim olmayacağınız bir kitap. Kesinlikle beklentime göre beğendim diyebiliyorum. Özellikle siyasetle uğraşan birinin böyle şeyler üretmesi takdire şayan.