tanrısız, faşist bir nesil ve oportünist öğretmenleri.
hitler Almanyasında öğrencilerin insan olarak değil duygusuz makineler olarak yetiştirildiği bir evrende gözümüzü açıyoruz ve bir anda sonunda buluyorsunuz kendinizi.
öylesine çarpıcı bir kitaptı ki sınırların olmayışı ve iradenin çalışmadığı bir evrende yeni nesil resmen tanımadan, tanımak istemeden reddediyor. düşüncenin her türlüsünden nefret ediyorlar. böyle allahsız bir neslin cinnetine şahitlik ediyoruz. sonucunda gözlerinin açıldığı bir cinnet tabii
bütün bunları yolunu, tanrısını kaybetmiş öğretmenin gözünden görüyor, onunla beraber yürüyoruz.
güzel bir deneyimdi ben çok beğendim.
spoiler!
"Zencilere selamlar. Kulüp."
tüm kitap boyunca yüzümde ilginç bir mutsuzluk vardı öğretmen gibi ben de yüzüm asık okudum kitabı içim sıkılıyordu adeta. fakat sonunda şu cümleyi görünce aptal bir gülümseme yerleşti yüzüme ve gün boyu o gülümsemeyi taşıdım.
spoiler!
Tanrısız Gençlik