Aşk (eşittir) Mutluluk!!!İnsan ve Hayat
“ hayatımın en mutlu anıymış bilmiyordum…”
“ masumiyet müzesi” tüm dünyaya kapılarını bu cümle ile açıyor…
Ahh İstanbul… sen ne güzel bir şehirsin! Aşklara ne güzel ev sahipliği yaparsın! Tıpkı 70’lerinde de Kemal ve Füsun’una yaptığın gibi…
Eski taş kaldırımlarında gezdim… sokak sinemalarında filmler izledim… sosyete davetlerinde dans ettim… dönemin içkilerinin tadına baktım… eski evlerin kapılarından girdim… akşam yemeklerine misafir oldum… ve Türk kadınlarının zarifliği, Türk erkeklerinin kibarlığı karşısında hayran kaldım!!!
Aşkın yüzyıllardır tanımı yapılamadı, yaşadım diyenler tarafından bile! Kimisi tutku dedi, kimisi şehvet dedi, kimisi hırs dedi, merak dedi sevgi dedi!!! Ama “ herkes bilsin çok mutlu bir hayat yaşadım…” diyerek, her anının her zerresinin her acının, mutluluk olduğunu söyleyenine az rastladım!
Kemal ve Füsun’un ilk karşılaşmalarından ya da merhamet apartmanı’ndaki geçirdikleri günlerden bahsetmeyeceğim çünkü o anlar sadece onlara aitti ve öyle de kalmalılar diye düşünüyorum…
4213 adet içilen sigara izmaritinin tarihlerine kadar hatırlamak onları tek tek saklamak… Dokunarak hissetmek, özlemenin ama kavuşamamanın çaresizliğini bana hissettirdi!
Eğer Kemal, Sibel ile nişanlanmasaydı? O gecenin sabahında Füsun’un elini tutup ailesinin karşısına çıksaydı neler olurdu acaba ? Adı aşk olur muydu? Bilmem…
Feridun çocukluğundan beri aşıktı Füsun’a… Kemal Aşk sarhoşu olmuştu ve her anını her zerresini yeniden yaşamak için yıllarını heba etmişti… Feridun sinema yönetmeni olmak için her yolu denerken, Kemal tek amacı olan Füsun’a kavuşmak için tüm yollarda çıplak ayakla yürüdüğü halde, ikisi de Füsun’un ne istediğini görmediler ya da göremediler!
Gerçekten Kemal daha mı çok sevdi ? daha mı çok aşıktı ? hayatını mahveden, tüm arkadaşlarını kaybeden, ailesine sırtını dönen bir erkek daha mı çok sevmiş oluyordu?
Oysaki Füsun Kemal için cehennem ateşinde yanmayı göze alırken, Kemal alışkanlığı olan Sibel’den vazgeçmeyerek dünya ateşinde yanmaktan korktu!
Bir kere terk edilen kadın ikincisinin gerçekleşmesine asla izin vermez tıpkı Füsun gibi!
Evet Kemal Füsun’u terk etmişti… Kemal’in aşkına, sonrasındaki yaşadığı acılara, özleme, çaresizliğine kitabın sonuna kadar saygı duydum… Ama Füsun’un sessizliğini görememesine çok kızdım!
Kemal sadece kendi hayatını değil seçimleri ile Füsun’un hayatını da mahvetmişti…
Kader galiba son nefeslerinde ikisinden de intikamını almıştı… yaşadığı hayatta huzursuz olan ve son nefesinde huzurlu olan Kemal, huzurlu gibi görünen hayatında Füsun son nefesinde çaresizdi…
Aşk galiba kalana acı veriyor, ama zaman intikamını gidenden alıyordu…
Aşkı elle tutmak isteyen herkese iyi okumalar…
··
548 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
