Eloğlu başını yastığa kor komaz uyur, ben uyuyamam.Şiir
"Kimi ışıklar uzaktan bakılmayı ister," der 
Sabahattin Kudret Aksal, aynı zamanda Metin Eloğlu'nun hocası. Fazla yakınlaşırsan bozulur büyü, anlamak istedikçe anlayamaz, tanımak istedikçe yabancılaşırsın.
"İçim sevdalı,
Dışım yoksul,
Ben buralarda duramam." (s. 581)
Türk edebiyatının aykırı çocuğu 
Metin Eloğlu,
İçinde yaşadığı hayatın aykırı insanı,
Toplumun aykırı görüşlüsü...
Atılmadan önce bir "Güzel Sanatlar" öğrencisi.
Uzata uzata bitirdiği kışla hayatının aykırı askeri,
Aykırı "belediye işçisi"
Tutunabildiği tek dal kalemi; kimi zaman şiir yazarken, kimi zaman resim çizerken. Elimdeki eserinde de hem şiirleri hem çizimleri, bir şiirsel, bir görsel şölen sanki...
"İnsan seni sevince iş güç sahibi oluyor
Şair oluyor mesela." (s. 130)
Olsun!
Daha âlâ meslek mi var sanki?
"Hangimiz sevmedik çılgınlar gibi."
Hoş bir üslubu var hem başka şairlerden ilham almış hem de onlardan bambaşka... Yeni kelimeleri, söylemleri...
"Ama gün gelecek,
yüreciğin dizlerini dövecek."
Çoğu zaman umutlu, karamsarlıktan uzak.
Kimi zaman ise daha on beşlerinde yazdığı bir şiir dizesinde "Eski günleri gençlere bıraktık," diyecek kadar gençliğe uzak... Her şeyden biraz, her şeyden bir o kadar çok.
"Dünya yıkıldı, altında kaldım sanki." (s. 90)
Derdine yakın şairleri seviyor insan.
Derdi dünya değil de dünyadakiler olan...
Söylemek istediklerini korkmadan söyleyebilen. Başkasının değil yüreğinin kalemi olan. O izlenimi aldım Eloğlu'ndan da. Hiç el oğlu gibi gelmedi okurken bu yüzden. Daha çok bizden biri gibi. Bir yanı Orhan Veli sanki, diğer yanı Edip. Bir yanı Nâzım, diğer yanı Süreya. Hem etkilenmiş hem etkilemiş, hem vurulmuş hem vurmuş.
"Eloğlu başını yastığa kor komaz uyur
Ben uyuyamam."
"Anlamam o kadar incesini
Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte." (s. 90)
Öyle dizeler var ki,
Biri çıkıp "şaheser"
Diğeri hiçbir şey anlamaz, "hani eser" der.
Ona baktığın yer,
Ona baktığın acı,
Ona baktığın dünya öyle önemli ki doğru açıyı yakalayamadığında göremiyorsun.
Orhan Veli Kanık'ın "Anlatamıyorum," dediği yerde onun şiirleri.
Her şeyi söylemek mümkün ... anlatamıyorum."
Kendi de öyle farkında ki bunun:
"Böyle şiir olmaz, diyeceksin; biliyorum.
Ama böyle dünya olur mu?"
Diline, kimliğine, uçarı kişiliğine hayran kaldım diyebilirim. Hiçbir kalıba sığdıramadım onu, o kadar "kendine özgü"ydü. Siz de sığdırmaya çalışmak yerine, tadına varın derim. Hiç tatmadığınız bir yemeği tatmak gibi...
Başımı yastığa kor komaz uyuyamadığım bir gecede yazdım incelemeyi, başını yastığa kor komaz uyuyamayanlar okusun diye. İyi geceler sevgili dostlar, mümkünse!
Sabahattin Kudret Aksal, aynı zamanda Metin Eloğlu'nun hocası. Fazla yakınlaşırsan bozulur büyü, anlamak istedikçe anlayamaz, tanımak istedikçe yabancılaşırsın.
"İçim sevdalı,
Dışım yoksul,
Ben buralarda duramam." (s. 581)
Türk edebiyatının aykırı çocuğu Metin Eloğlu,
İçinde yaşadığı hayatın aykırı insanı,
Toplumun aykırı görüşlüsü...
Atılmadan önce bir "Güzel Sanatlar" öğrencisi.
Uzata uzata bitirdiği kışla hayatının aykırı askeri,
Aykırı "belediye işçisi"
Tutunabildiği tek dal kalemi; kimi zaman şiir yazarken, kimi zaman resim çizerken. Elimdeki eserinde de hem şiirleri hem çizimleri, bir şiirsel, bir görsel şölen sanki...
"İnsan seni sevince iş güç sahibi oluyor
Şair oluyor mesela." (s. 130)
Olsun!
Daha âlâ meslek mi var sanki?
"Hangimiz sevmedik çılgınlar gibi."
Hoş bir üslubu var hem başka şairlerden ilham almış hem de onlardan bambaşka... Yeni kelimeleri, söylemleri...
"Ama gün gelecek,
yüreciğin dizlerini dövecek."
Çoğu zaman umutlu, karamsarlıktan uzak.
Kimi zaman ise daha on beşlerinde yazdığı bir şiir dizesinde "Eski günleri gençlere bıraktık," diyecek kadar gençliğe uzak... Her şeyden biraz, her şeyden bir o kadar çok.
"Dünya yıkıldı, altında kaldım sanki." (s. 90)
Derdine yakın şairleri seviyor insan.
Derdi dünya değil de dünyadakiler olan...
Söylemek istediklerini korkmadan söyleyebilen. Başkasının değil yüreğinin kalemi olan. O izlenimi aldım Eloğlu'ndan da. Hiç el oğlu gibi gelmedi okurken bu yüzden. Daha çok bizden biri gibi. Bir yanı Orhan Veli sanki, diğer yanı Edip. Bir yanı Nâzım, diğer yanı Süreya. Hem etkilenmiş hem etkilemiş, hem vurulmuş hem vurmuş.
"Eloğlu başını yastığa kor komaz uyur
Ben uyuyamam."
"Anlamam o kadar incesini
Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte." (s. 90)
Öyle dizeler var ki,
Biri çıkıp "şaheser"
Diğeri hiçbir şey anlamaz, "hani eser" der.
Ona baktığın yer,
Ona baktığın acı,
Ona baktığın dünya öyle önemli ki doğru açıyı yakalayamadığında göremiyorsun.
Orhan Veli Kanık'ın "Anlatamıyorum," dediği yerde onun şiirleri.
Her şeyi söylemek mümkün ... anlatamıyorum."
Kendi de öyle farkında ki bunun:
"Böyle şiir olmaz, diyeceksin; biliyorum.
Ama böyle dünya olur mu?"
Diline, kimliğine, uçarı kişiliğine hayran kaldım diyebilirim. Hiçbir kalıba sığdıramadım onu, o kadar "kendine özgü"ydü. Siz de sığdırmaya çalışmak yerine, tadına varın derim. Hiç tatmadığınız bir yemeği tatmak gibi...
Başımı yastığa kor komaz uyuyamadığım bir gecede yazdım incelemeyi, başını yastığa kor komaz uyuyamayanlar okusun diye. İyi geceler sevgili dostlar, mümkünse!·
1.956 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
