Spoiler içerir
Evet! Ayfer Tunç’un, Kapak Kızı üçlemesinin son kitabı olan Osman’ı da bitirdiğime göre şimdi inceleme zamanı 
Osman
Osman beni çok üzdün sen..
Şebnem ve Osman evli fakat Osman bu evliliği maddi manevi idame ettiremiyor ne yazık ki. Şebnem; uyanık, cesur ve bir o kadar da güzel iken, Osman; gözü kör, gerçeklere sağır olmayı tercih eden, korkak birisi. Bu yüzden Osman’a çok kızdım. Aslında hayat, Osman’ a çok güzel şeyler verirken Osman bunun kıymetini bilememiş bir karakter ne yazık ki. Şebnem, Osman’ın kendisini görmesi için savaş verirken, Osman ona duvar oluyor.. Şebnem şöyle söylüyor Yeşil Peri Gecesi’nde “Osman gör artık beni. Yüzüne ne oldu, kim yaptı, neyin var? Bana bir kere sor nolur.” Ama Osman’ da tık yok. Şebnem çok savaşlar vermiş bir kadın. Çocukluğunda ailesi dağılıyor ve kendisini bu süreçten sonra kaybediyor. Şebnem’i dinlerken Doğan Cüceloğlu’nun sözü geldi aklıma: “Annen yoksa, kimsen yok.” Şebnem bunun en açık örneği. Savruluşlarıyla, öz saygısını yitirişiyle, evliliğiyle, bezginliğiyle en açık..
Bu hikâyenin sonunda Osman, “trafik kazasında” beyni parçalanarak ölüyor. Ve beyniyle beraber, korkuları da, zayıflığı da , hayatı da bir yere savruluyor..
(Kimileri kaza değil intihar diyor, kimileri ise kaza olduğunu söylüyor. Fakat kimse bilmiyor tam olarak. Bir tek Osman biliyor.)
Şebnem’den herhangi bir haber yok. Nerede ne yaptığı bilinmiyor. Umarım iyileşmiştir. Ve Ali’yle mutlu olmuştur.
(Şebnem’in hayatta sevdiği tek kişi)
“Yaşamımı belirleyen ve sonunda beni bitiren KORKULARIM ve ZAYIFLIKLARIM. Kısırdöngüm. Korku insanı zayıf düşürüyor, zayıflık korkuları artırıyor.”
Osman’ın günlüğünden bir alıntı.
2020, İstanbul
Osman
Osman beni çok üzdün sen..
Şebnem ve Osman evli fakat Osman bu evliliği maddi manevi idame ettiremiyor ne yazık ki. Şebnem; uyanık, cesur ve bir o kadar da güzel iken, Osman; gözü kör, gerçeklere sağır olmayı tercih eden, korkak birisi. Bu yüzden Osman’a çok kızdım. Aslında hayat, Osman’ a çok güzel şeyler verirken Osman bunun kıymetini bilememiş bir karakter ne yazık ki. Şebnem, Osman’ın kendisini görmesi için savaş verirken, Osman ona duvar oluyor.. Şebnem şöyle söylüyor Yeşil Peri Gecesi’nde “Osman gör artık beni. Yüzüne ne oldu, kim yaptı, neyin var? Bana bir kere sor nolur.” Ama Osman’ da tık yok. Şebnem çok savaşlar vermiş bir kadın. Çocukluğunda ailesi dağılıyor ve kendisini bu süreçten sonra kaybediyor. Şebnem’i dinlerken Doğan Cüceloğlu’nun sözü geldi aklıma: “Annen yoksa, kimsen yok.” Şebnem bunun en açık örneği. Savruluşlarıyla, öz saygısını yitirişiyle, evliliğiyle, bezginliğiyle en açık..
Bu hikâyenin sonunda Osman, “trafik kazasında” beyni parçalanarak ölüyor. Ve beyniyle beraber, korkuları da, zayıflığı da , hayatı da bir yere savruluyor..
(Kimileri kaza değil intihar diyor, kimileri ise kaza olduğunu söylüyor. Fakat kimse bilmiyor tam olarak. Bir tek Osman biliyor.)
Şebnem’den herhangi bir haber yok. Nerede ne yaptığı bilinmiyor. Umarım iyileşmiştir. Ve Ali’yle mutlu olmuştur.
(Şebnem’in hayatta sevdiği tek kişi)
“Yaşamımı belirleyen ve sonunda beni bitiren KORKULARIM ve ZAYIFLIKLARIM. Kısırdöngüm. Korku insanı zayıf düşürüyor, zayıflık korkuları artırıyor.”
Osman’ın günlüğünden bir alıntı.
2020, İstanbul·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.